Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Θυσίαν αἰνέσεως», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 95

Θεογνωσία

«… Ἡ θεογνωσία δέν εἶναι δικό μας κατόρθωμα. Εἶναι ἔλλαμψη τοῦ νοῦ μας καί τῆς καρδιᾶς μας, πού ἔρχεται ὡς δῶρο καί ὡς καρπός τῆς συγκατάβασης τοῦ Θεοῦ στήν ὕπαρξή μας καί τῆς ἔκχυσης τοῦ θείου Φωτός στά μυστικά βάθη τῆς ψυχῆς μας. Μόνοι μας δέν μποροῦμε νά φτάσουμε στίς κορυφές τῆς γνώσης τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ. Μήτε νά προσεγγίσουμε στά ἱερά νοήματα τῆς Ἀλήθειας, πού μᾶς ἀποκάλυψε μέ τήν παρουσία Του καί μέ τή διδαχή Του ὁ σαρκωμένος Λόγος.»

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Θυσίαν αἰνέσεως», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 88

Ὁ Τρισάγιος ὕμνος

«… Ὁ Τρισάγιος ὕμνος, πού τό ἐκκλησιαστικό σῶμα τόν ἐπαναλαμβάνει μέ θέρμη καρδιᾶς, εἶναι ἀπήχηση τοῦ ὕμνου τῶν ἀσώματων Ἀγγέλων, τῶν Σεραφείμ, πού περιέχεται στό θεόπνευστο βιβλίο τοῦ προφήτη Ἡσαΐα. Ἐκεῖ καταχωρεῖται μιά ἐμπειρία τοῦ προφήτη, πού ἀποτυπώθηκε στή συνείδηση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ καί πού σφράγισε τό λειτουργικό Τυπικό τῆς Ἐκκλησίας μας. Σέ ἔξαρση καί σέ ἀτμόσφαιρα θείας ἔμπνευσης, πλησίασε ὁ προφήτης τό θρόνο τοῦ Θεοῦ καί εἶδε σκηνές ἀνέκφραστου μεγαλείου.»

Κυριακή Πατέρων Α' Οἰκουμενικῆς Συνόδου

Κήρυγμα ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη
(Ἐκπλήρωση τῆς Θείας Οἰκονομίας καί συνεχής παρουσία τοῦ Θεοῦ κοντά μας)

Ἱερώνυμος καί ἐκλογές ἐπισκόπων

(“Εἰς τό Πηδάλιον τῆς ᾿Εκκλησίας”, τόμ. β΄ σελ. 167)

«᾿Από τοῦ Μαΐου τοῦ 1967 μέχρι σήμερον, ἐγένετο ἡ ἐκλογή, ἡ χειροτονία καί ἡ ἐνθρόνισις 29 Μητροπολιτῶν εἰς τάς κατά τόν Μάϊον τοῦ 1967 εὑρεθείσας κενάς ἤ εἰς κενωθείσας ἐν τῷ μεταξύ Μητροπόλεις. ᾿Επί πλέον, ἐγένετο ἡ ἐκλογή καί ἡ χειροτονία πέντε Βοηθῶν ᾿Επισκόπων.

᾿Αναφερόμενοι εἰς τά κριτήρια καί τό σύστημα ἐκλογῆς τῶν ᾿Αρχιερέων, εἴχομεν γράψει εἰς τό “Σχέδιον ἀναδιοργανώσεως τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος”.

“Οὐδέν σύστημα ἐκλογῆς τῶν ἐπισκόπων εἶναι τέλειον. Πάντα τά συστήματα ἔχουν τάς ἐλλείψεις των καί τά ἐλαττώματά των. ᾿Εκεῖνο, τό ὁποῖον ἀποτελεῖ πλήρη καί τελείαν διασφάλισιν διά τήν ἀνάδειξιν τῶν ἀρίστων εἰς τό ὕπατον τῆς ἀρχιερωσύνης ἀξίωμα, εἶναι ἡ βαθυτάτη συναίσθησις τῶν ἐκλεκτόρων, ὅτι διά τῆς ψήφου των εἶναι δυνατόν εἴτε νά εὐεργετήσουν τήν ᾿Εκκλησίαν, εἴτε νά κακουργήσουν κατ᾿ αὐτῆς καί τοῦ πληρώματός της καί νά γίνουν αἴτιοι εἴτε νά δοξάζηται εἴτε νά βλασφημῆται τό ὄνομα τοῦ Κυρίου.

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Θυσίαν αἰνέσεως», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 86

“Ρήματα ζωῆς αἰωνίου”

«… Τό Εὐαγγέλιο εἶναι τό σημάδι τῆς παρουσίας τοῦ Θεανθρώπου. Καί, ταυτόχρονα, εἶναι ἡ ὑπέρτατη Σοφία. Εἶναι ὁ λόγος καί ἡ διδαχή, ἡ ἐπαγγελία καί ἡ διαθήκη τοῦ σαρκωμένου Λόγου. Τά “ρήματα ζωῆς αἰωνίου” (Ἰωάν. στ΄ 68).»

Ἱερώνυμος καί ἐκλογές ἐπισκόπων

(᾿Από τόν ἐνθρονιστήριο λόγο τοῦ μακαριστοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ῾Ιερωνύμου)

«...Καί τώρα ἕτερον πρόβλημα, τό ὁποῖον μάλιστα ἔχει ἀνάγκην ἀμέσου ἀντιμετωπίσεως. Πρόκειται διά τό πρόβλημα τῆς πληρώσεως τῶν κενῶν Μητροπόλεων. Κατά τό παρελθόν ἡ δυσκολία ἐνέκειτο ἐν πολλοῖς εἰς τήν πληθώραν τῶν περί ἑκάστην κενήν ἕδραν διαγωνιζομένων. Τώρα ἡ δυσκολία θά ἔγκειται εἰς τήν ἀναζήτησιν τῶν καταλλήλων ὑποψηφίων, διότι θά ἀποκλείεται ἐκ τῆς ἐκλογῆς πᾶς κληρικός, ὁ ὁποῖος εἴτε μόνος του ἀπευθύνεται πρός τούς ἐκλέκτορας, ζητῶν νά ἐκλεγῇ, εἴτε ἀποστέλλει πρός αὐτούς μεσάζοντας. Οἱ ἐκλέκτορες θά ἀναζητήσουν τούς ἀξίους μέν κατά πάντα, οἱ ὁποῖοι ὅμως δέν σπεύδουν πρός τήν ἀρχιερωσύνην. Θά εἶναι οὗτοι οἱ ἀφανεῖς ἄξιοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἤδη εἰς τό ἐνεργητικόν των πράξεις, αἱ ὁποῖαι τούς ἐξαίρουν ὑπέρ τούς ἄλλους κληρικούς. Θά εἶναι ὡσαύτως καί ἐκ τῶν ἐπιφανῶν ἐκείνων κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι μέχρι τοῦδε παρηγκωνίζοντο, διότι ἀπό ἀξιοπρέπειαν καί ἀπό σεβασμόν πρός τήν ἀρχιερωσύνην δέν ἔσπευδαν νά ἱκετεύουν τούς ἐκλέκτορας, διά νά ἐπιτύχουν τήν εἰς ᾿Αρχιερέα προαγωγήν των...».

Κυριακή Πατέρων Α' Οἰκουμενικῆς Συνόδου

(Νουθεσία μετά δακρύων / Πράξ. 20,16-18 καί 28-36)

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Θυσίαν αἰνέσεως», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 79

Θεία Λειτουργία

«… Ὁδηγώντας τά βήματά μας στό Ναό τοῦ Θεοῦ, συγκροτοῦμε τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Μπαίνουμε στό χορό τῶν ὑμνωδῶν τοῦ θείου μεγαλείου. Καί ἀφηνόμαστε, μέ ὅλες μας τίς δυνάμεις, στήν ἐμπειρία τῶν ἁγίων, γιά νά μᾶς ὁδηγήσουν στούς μεγάλους σταθμούς τῆς ἔνσαρκης παρουσίας τοῦ Κυρίου στή γῆ μας καί νά μᾶς ἀνεβάσουν ἐκεῖ, πού ἅπλωσε τά χέρια Του στό ξύλο τῆς ὀδύνης καί πού ἔτρεξε τό πορφυρό Του αἷμα ἀπό τήν πληγωμένη πλευρά Του. Καί ἕτοιμοι, «κεκαθαρμένοι» καί «ἁγιασμένοι» νά πλησιάσουμε τά χείλη μας στόν Κρατήρα τοῦ Παναγίου Σώματος καί τοῦ τιμίου Αἵματος “τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ”.»

Μέ τήν εὐκαιρία 50 ἐτῶν διακονίας τοῦ μακαριστοῦ μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἐκ βαθέων... (3) Αὐτοβιογραφικό

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Δέν ἔχω τήν πρόθεση νά κάνω διάλεξη. Σέ μιά στιγμή τοῦ χρόνου, στεκόμαστε, ἀγναντεύουμε τό παρελθόν, τόν αἰώνα πού πέρασε καί βυθίζουμε, γεμάτοι ἐλπίδες, τό βλέμμα στό μέλλον, στήν ὑπόλοιπη διαδρομή τῆς ὕπαρξής μας.

Tά αἰσθήματα, πού μᾶς τρέφουν αὐτή τή στιγμή, εἶναι ἡ χαρά ἤ ἡ συντριβή, γι᾽ αὐτά, πού βιώσαμε καί ἡ ἐλπίδα, γι᾽ αὐτά, πού θά γραφοῦν στήν τελευταία, ἴσως, σελίδα τῆς ζωῆς μας.

Ἡ διάλεξη ἀποτελεῖ μεταφορά γνώσεων. Ἡ στιγμή ἀπαιτεῖ ὑπαρξιακή ἐξαγόρευση.

Θέλω νά σᾶς μιλήσω «ἐκ βαθέων»... Nά ἐξομολογηθῶ στήν ἀγάπη σας. Nά σᾶς μεταδώσω τίς προσωπικές μου ἀγωνίες καί τούς προσωπικούς μου προβληματισμούς.

Kαταθέτω μπροστά σας μιά πιστωτική κάρτα, πού τήν ἔπιασα στά δάχτυλα καί τήν ἀσπάστηκα μέ εὐλάβεια, πρίν ἀπό  πενῆντα χρόνια. Eἶναι ἡ πιστωτική κάρτα τῆς διακονίας μου. Tά πενῆντα χρόνια, πού διαχειρίζομαι τό λόγο τῆς Ἐκκλησίας. Πενῆντα χρόνια ἀνακύκλωσης στήν καρδιά καί στά χείλη τοῦ σωστικοῦ μηνύματος. Πενῆντα χρόνια στό Γολγοθᾶ τῆς Ἐκκλησίας μας. Στήν περιπέτεια τῶν κυματισμῶν τῆς ἀνοιχτῆς θάλασσας τοῦ κόσμου καί στήν ἐμπειρία τῆς ἀνθρώπινης ἀδυναμίας μας.