Κήρυγμα Κυριακής των Βαΐων (Ιω. ιβ΄1-18)

 Πρόγραμμα Μεγάλης Εβδομάδος 2026 

Ι. Μονής Νέου Στουδίου Αυλώνος Αττικής 

Ομάδα ψυχαγωγίας

Συνεχίζοντας τη σειρά των παραινέσεών του προς ...μαθητές, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α', τονίζει τη μεγάλη σημασία της ψυχαγωγίας ως ανάγκη της ψυχής. 

"...η καλή ψυχαγωγία γίνεται τροφή της ψυχής,...

όμως η κακή ψυχαγωγία, αντί για τροφή γίνεται δηλητήριο."

Για την Ο.Α. μπορεί να γράφαμε συνέχεια σε ολόκληρη σειρά από σημειώματα. Τέτοια όμως μπορεί να γράψετε σεις στην πραγματικότητα άπειρα. Αλλά τι λέω, μπορείτε να γράψετε. Έχετε γράψει κι’ όλα. Τα παιδιά που πηγαίνουν στα «Σπίτια του Παιδιού» έχουν κι’ όλας κατορθώσει σωρό τέτοια πράγματα. Επίσης στη στήλη ενός άλλου περιοδικού για παιδιά «Απ’ την κίνηση των ομάδων», κάθε τόσο βλέπω ένα σωρό τέτοια παραδείγματα. Όχι, λοιπόν, απλώς μπορείτε να γράψετε, αλλ’ έχετε κι’ όλας γράψει πολλά.

Γι’ αυτό σήμερα ας προχωρήσουμε στην Ο.Ψ. Τι είναι πάλι αυτή η Ο.Ψ.; Μα, η «ὁμάς ψυχαγωγίας». Η ψυχαγωγία, όπως είχαμε πη και άλλες φορές, είναι μια ανάγκη της ψυχής μας.

Ομάδα αγάπης

"Η αγάπη πάντα μηχανεύεται τρόπους για να βοηθήσει τους εμπερίστατους αδελφούς."

Με αυτή τη σκέψη, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών κυρός Ιερώνυμος, προτρέπει τον καθένα μας, υπηρετώντας τον Θεό, να εργάζεται για τη Βασιλεία Του και όχι για την προσωπική μας δόξα και ευχαρίστηση.

Στο προπερασμένο μας σημείωμα αρχίσαμε λέγοντας τι μπορούμε να κάνουμε μέσα στο σχολείο, οικοδομώντας την Βασιλεία του Θεού. Πριν διακόψουμε την σειρά, με το σημείωμα για το πνεύμα της 28 Οκτωβρίου, είχαμε φθάσει στο σημείο, που λέγαμε, ότι σιγά-σιγά θα έχη σχηματισθή ένα μικρό προζύμι ανάμεσα στα παιδιά του σχολείου μας, δηλαδή μια ομάδα παιδιών, που έχουν αρχίσει να καλλιεργούν την ψυχή τους και έχουν βαλθή κάτι να κάμουν μέσα στο σχολείο τους για την υπόθεση της Βασιλείας του Θεού.

Μια και θα έχει σχηματισθή μια τέτοια ομάδα, μπορεί ν’ αρχίση γερό χτίσιμο. Αφού στην αρχή ένας μόνος μπόρεσε να φέρη αυτό το αποτέλεσμα, πόσο περισσότερο όταν είναι πιο πολλοί. Φθάνει μόνο να μη εισχωρήσουν μέσα προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά να κυριαρχή το θέλημα του Θεού, να είναι πραγματικά Βασιλεία του Θεού.

Κήρυγμα Κυριακής Ε΄ Νηστειών
(Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας)

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ», ε΄ έκδ. 2011 (Αθήνα: Εκδόσεις «ΣΠΟΡΑ»), σελ. 9-10, 104-108

Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

... Σε μας τους Ορθόδοξους Έλληνες, η γνωριμία με τον Άγιο Σεραφείμ προσφέρει δυο μεγάλες ευλογίες. Πρώτα–πρώτα τοποθετεί μπροστά μας έναν άγιο διδάσκαλο, που με τη ζωή του και τις διδαχές του μάς μεταδίδει ανεκτίμητες εσωτερικές πνευματικές εμπειρίες. Και, δεύτερον, μας μεταφέρει τον παλμό και την πνευματική δημιουργία και την αγιότητα των Ορθοδόξων Ρώσων αδελφών μας και μας βοηθάει να ζήσουμε την οικουμενικότητα του Ευαγγελίου και την καθολικότητα της ιεράς κοινωνίας των αγίων.

Ακριβώς, για να φέρουμε κοντά στην κάθε ψυχή τις δυο ανεκτίμητες αυτές ευκαιρίες, προχωρούμε στην έκδοση του μικρού τούτου τεύχους. Περιέχει, στο πρώτο μέρος, μια σύντομη σκιαγραφία της ζωής του Αγίου Σεραφείμ και στο δεύτερο μετάφραση μιας υπέροχης συνομιλίας του με κάποιο μαθητή του, τον Μοτοβίλωφ.

Αν κανείς, διαβάζοντας τη συζήτηση του αγίου Σεραφείμ, βάλει τον εαυτό του στη θέση του Μοτοβίλωφ, θα αισθανθή πάρα πολύ ζωντανή την παρουσία του αγίου μπροστά του και οι συμβουλές του θα τον βοηθήσουν στο να αναθεωρήση ουσιαστικά τις αντιλήψεις του για τη ζωή και να χαράξη κατεύθυνση περισσότερο θεοκεντρική και πνευματική. Θα ανακαλύψη όχι ένα καινούργιο, αλλά ένα λησμονημένο τρόπο ζωής· Την ζωήν «εν Αγίω Πνεύματι», που είναι η μόνη γνήσια ζωή.

Κάνοντας αυτή την ανακάλυψη θα νοιώση την ανάγκη να πει ένα θερμό «ευχαριστώ» στον ταπεινό, αλλά μεγάλο καθοδηγητή και άγιο.

Β΄ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

...

-Τι αισθάνεσαι τώρα, με ρώτησε ο π. Σεραφείμ.

-(Μοτοβίλωφ) Αισθάνομαι εξαιρετικά καλά, είπα.

-Δηλαδή, πώς καλά; Τι ακριβώς;

Εγώ απάντησα:

-Αισθάνομαι στην ψυχή μου μια ηρεμία, μια γαλήνη, που δεν μπορώ να την εκφράσω με κανένα λόγο.

-Αυτή είναι, φιλόθεε, είπε ο πατήρ Σεραφείμ, η ειρήνη, για την οποία μίλησε ο Κύριος στους μαθητάς του: «Εἰρήνην τήν ἐμήν δίδωμι ὑμῖν· οὐ καθώς ὁ κόσμος δίδωσιν, ἐγώ δίδωμι ὑμῖν»

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ...», ε΄ έκδ. (Αθήνα: Εκδόσεις «ΣΠΟΡΑ»), σελ. 3-8

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ... 

1. Νέκταρ και μέλι

Μιλάτε στον Ιησού; Κυκλοφορείτε στα χείλη σας το λατρευτό όνομά του;

«Ἰησοῦς» είναι το όνομα «τό ὑπέρ πᾶν ὄνομα» (Φιλιπ. β΄ 9), που γεμίζει με συγκίνησι την ψυχή. Είναι το νέκταρ, που ευφραίνει τις πνευματικές αισθήσεις. Ο ήλιος, που απαλύνει την καταχνιά της βαρυθυμίας.

Ο Υιός του Θεού μίκρυνε τη δόξα του.

* * *

«Ἐκένωσεν ἑαυτόν» (Φιλιπ. β΄ 7). Πήρε την ανθρώπινη φύσι. Την υλική και περιωρισμένη. Έγινε ίδιος με μας. Ο συνοδοιπόρος μας στη γη, ο οδηγός στην αναζήτησι, ο αδελφός στην αγωνία.

Μια όψι της ταπεινώσεώς του είναι και το όνομα που πήρε. Ήταν κι’ είναι «πάντων ἐπέκεινα» (Γρηγόριος Ναζιανζηνός). Πάνω απ’ όλα τα δημιουργήματα και πέρα απ’ όλη την κτίσι. Ήταν κι’ είναι «οὐδενί λόγῳ ληπτός» (ακατάληπτος κι’ απερίγραπτος με τον οποιοδήποτε λόγο).  Κι’ όμως δέχτηκε να ονομαστεί με λέξεις δανεισμένες απ’ τα ανθρώπινα λεξιλόγια.

Ο αρχάγγελος Γαβριήλ φέροντας το μήνυμα του Ευαγγελισμού στην Παρθένο Μαρία τής είπε: «Καί καλέσεις τό ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν» (Λουκ. α΄ 31).

Έδωσε ένα όνομα, με το οποίο θα μπορούσε να τον προσφωνεί η παναγία Μητέρα, ο Ιωσήφ, οι γύρω άνθρωποι, οι μαθηταί, οι οπαδοί όλων των αιώνων.

Αποστολικό Κήρυγμα Κυριακής Ε΄ Νηστειών
(Αγ. Ιωάννου συγγραφέως της Κλίμακος)
(Εβρ. στ΄, 13-20)

Κήρυγμα Δ΄ Χαιρετισμών