Κήρυγμα Κυριακής Β΄Νηστειών (Θεραπεία παραλυτικού, Μάρκ. β΄ 1-12)
Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

Καθυστερημένο ξύπνημα

Αφηγηματική παρουσίαση της παραβολής του άφρονος πλουσίου παρουσιάζεται στο κείμενο του μακαριστού αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου Α' που ακολουθεί.
Με αυτήν, μας προτρέπει να ξυπνήσουμε από τον "ύπνο" μας πριν να είναι αργά και να δείξουμε έμπρακτα την αγάπη μας προς τους αδελφούς μας.

Τί φοβερό πράγμα θά εἶναι, νά μή ἔχη κανείς ἐκτιμήσει ἐγκαίρως τά πράγματα καθώς πρέπει καί γιά μιά στιγμή νά δῆ πώς ὅ,τι ἔκαμε τόσον καιρό πῆγαν χαμένα.

Μιά τέτοια περίπτωση εἶναι αὐτή πού μᾶς διηγεῖται ὁ Κύριος. Ἦταν, λέει, ἕνας ἄνθρωπος, πού μέ τήν πολλή του ἐργασία καί τήν ἀδιάκοπη φροντίδα του εἶχε ἀποκτήσει κτήματα πολλά.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα  «Ορθόδοξος Τύπος», 1-4-1994

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Επιταγή αγώνος και ασκήσεως

Η σημερινή ημέρα έχει ένα ιδιαίτερο μεγαλείο. Και, ταυτόχρονα, διατηρεί ένα σημαντικό νόημα.

Θα ήτανε πολύ επιφανειακό, αν σήμερα πανηγυρίζαμε απλώς με τελετές και με εκφράσεις ρητορικές την Ορθοδοξία. Αν μόνο παίρναμε μερικές εικόνες και κάναμε λιτανεία γύρω από τις Εκκλησιές μας και ανάμεσα στα σπίτια μας. Θα στερούσαμε τον εαυτό μας από μια πνευματική γεύση, αν δεν επιχειρούσαμε να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία της εορτής, για μια επανατοποθέτηση στο σώμα της Εκκλησίας και στην ροή της ιστορίας. Η Ορθοδοξία δεν είναι μουσειακό στοιχείο. Δεν είναι μονάχα υλικό του συγγραφικού καλάμου ή της σμίλης ή του χρωστήρα. Τους ανεκτίμητους αυτούς θησαυρούς μάς τους παράδωσαν οι Πατέρες μας. Και τους κρατάμε με ιδιαίτερη ευλάβεια και με δέος. Ωστόσο, το χρέος μας δεν είναι μονάχα η προσπάθεια φύλαξης των ανεκτίμητων θησαυρών και η προβολή τους στην σημερινή ιστορική συγκυρία. Ορθοδοξία είναι αυτό, που ζούμε. Το ρεύμα ζωής, που το παραλάβαμε και το κάναμε δικό μας. Η πίστη των Αποστόλων και των Μαρτύρων και των Αγίων, που έφτασε σε μας σαν γνήσιο βίωμα και αφομοιώθηκε μέσα μας και μετουσιώθηκε σε προσωπική, δική μας ιστορία.

Κήρυγμα Κυριακής της Ορθοδοξίας (Α΄ Νηστειών)

Κήρυγμα Α΄ Χαιρετισμών

Αποστολικό Κήρυγμα Κυριακής Ορθοδοξίας (Α΄ Νηστειών)
(Εβρ. ια΄, 24-26 και 32-40)

Ἀρχίζοντας ἀμέσως
(Τό χρέος τοῦ Χριστιανοῦ)

Σάλπισμα προς τους νέους να συνεργαστούν με τον Δημιουργό στην ανοικοδόμηση της Βασιλείας των Ουρανών, σμιλεύοντας παράλληλα και τη δική τους ψυχή, απευθύνει ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α'.

Ἀφοῦ εἴδαμε στό περασμένο τήν ἀποτυχία τοῦ βιαστικοῦ ν’ ἀρχίση κτίζοντας τήν καινούργια κοινωνία, βεβαιώσαμε, πώς ἐμεῖς μποροῦμε ν’ ἀρχίσουμε ἀμέσως. Ἀπ’ τήν ἴδια στιγμή πού τό λέμε, χωρίς λεπτοῦ καθυστέρηση.

Μήν ἐκπλαγῆτε﮲ ἄλλως τε εἴχατε καί σεῖς συμφωνήσει. Δέν εἴχαμε συμφωνήσει, πώς κάθε ἀνθρώπινη ψυχή εἶναι κι’ ἕνα κομμάτι τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ; Δέν εἴχαμε πῇ πώς κάθε χριστιανός εἶναι καί ἕνας μαχητής ἤ καλύτερα ἕνας οἰκοδόμος της; Ἐμπρός, λοιπόν, ἄς ἀρχίσουμε. Εἴμαστε τουλάχιστον δύο, ἀγαπητέ μου ἀναγνῶστα, σύ καί γώ καί ἔχομε στά χέρια μας δύο μικρά μέν ἀλλά πολύτιμα τμήματα ἀπ’ τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἔχομε στή διάθεσή μας καί δυό ἐργάτες, δυό οἰκοδόμους. Ἄς ἀρχίσουμε, λοιπόν, ἀμέσως.

Μικρό σοῦ φαίνεται αὐτό; Μικρό εἶναι νά προστεθοῦν δυό λιθαράκια στό πανόμορφο καί ἀκατάλυτο οἰκοδόμημα; Τίποτε πού μένει αἰώνια δέν εἶναι μικρό.

Κήρυγμα Κυριακής Τυροφάγου (Ματθ. στ΄, 14-21)

Ὁ σταυρός καί ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ
στόν καθημερινό πνευματικό ἀγώνα τοῦ πιστοῦ

Κυριακή πρωί
γ΄ Στιχηρό αἴνων, Ἦχος δ΄

Θεολογική ἑρμηνεία

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη