Κείμενο

Δαυϊτικὴν προφητείαν ἐκπληρῶν, Χριστὸς

μεγαλειότητα, ἐν Σιών, τὴν οἰκείαν Μαθηταῖς ἐξεκάλυψεν,

αἰνετὸν δεικνὺς ἑαυτόν, καὶ δοξαζόμενον ἀεί, σὺν Πατρὶ τε καὶ Πνεύματι ἁγίῳ,

πρότερον μὲν ἄσαρκον ὡς Λόγον,

ὕστερον δὲ δι' ἡμᾶς, σεσαρκωμένον,

καὶ νεκρωθέντα ὡς ἄνθρωπον,

καὶ ἀναστάντα κατ' ἐξουσίαν ὡς φιλάνθρωπον.

Μετάφραση

Ἐκπληρώνοντας Δαυιτική προφητεία ὁ Χριστός,

τή θεϊκή μεγαλειότητά του ἀποκάλυψε στούς μαθητές του στή Σιών.

Ἀποδεικνύοντας ἔτσι τόν ἑαυτό του ἄξιον νά αἰνεῖται καί νά δοξάζεται πάντα μέ τόν Πατέρα καί τό Ἅγιο Πνεῦμα,

πιό πρίν ἄσαρκο ὡς Λόγο,

και ὕστερα γιά ἐμᾶς σαρκωμένο,

καί θανατωθέντα ὡς ἄνθρωπο

καί μέ ἐξουσία ἀναστάντα ὡς φιλάνθρωπο.

Κείμενο

Πύλας Ἅδου συνέτριψας Κύριε,

καὶ τῷ σῷ θανάτῳ, τοῦ θανάτου τὸ βασίλειον ἔλυσας,

γένος δὲ τὸ ἀνθρώπινον, ἐκ φθορᾶς ἠλευθέρωσας,

ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν τῷ κόσμῳ δωρησάμενος,

καὶ τὸ μέγα ἔλεος.

Μετάφραση

Ἀφάνισες τίς πῦλες τοῦ Ἅδου Κύριε,

καί μέ τό θάνατό σου κατέλυσες τό βασίλειο τοῦ θανάτου,

καί τό ἀνθρώπινο γένος ἐλευθέρωσες ἀπό τή φθορά,

δώρησες ζωή καί ἀφθαρσία στόν κόσμο,

καί τό μέγα ἔλεος.

Κείμενο

Οἱ ἀναξίως ἑστῶτες, ἐν τῷ ἀχράντῳ σου οἴκῳ,

ἑσπερινὸν ὕμνον ἀναμέλπομεν, ἐκ βαθέων κραυγάζοντες·

Χριστὲ ὁ Θεός, ὁ φωτίσας τὸν κόσμον τῇ τριημέρῳ Ἀναστάσει σου,

ἐξελοῦ τὸν λαόν σου, ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν σου Φιλάνθρωπε.

Μετάφραση

Ἐμεῖς πού ἀνάξια στεκόμαστε στόν ἀμόλυντο οἶκο σου,

ὕμνο ἑσπερινό ψάλλουμε κραυγάζοντας ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς,

Χριστέ ὁ Θεός, πού φώτισες τόν κόσμο μέ τήν τριήμερη Ἀνάστασή σου,

ἀπάλλαξε τόν λαό σου ἀπό τά χέρια τῶν ἐχθρῶν σου φιλάνθρωπε.

Κείμενο

Μέγα θαῦμα!

ὁ τῶν ἀοράτων Κτίστης, διὰ φιλανθρωπίαν σαρκὶ παθών, ἀνέστη ὁ ἀθάνατος.

Δεῦτε πατριαὶ τῶν ἐθνῶν, τοῦτον προσκυνήσωμεν·

τῇ γὰρ αὐτοῦ εὐσπλαγχνίᾳ ἐκ πλάνης ῥυσθέντες,

ἐν τρισὶν ὑποστάσεσιν, ἕνα Θεὸν ὑμνεῖν μεμαθήκαμεν.

Μετάφραση

Πόσο μεγάλο θαῦμα!

ὁ κτίστης τῶν ἀοράτων δυνάμεων, ἀπό φιλανθρωπία ἔπαθε μέ τή σάρκα του καί ἀναστήθηκε ὁ ἀθάνατος.

Ἐμπρός, τά γένη τῶν ἐθνῶν αὐτόν νά προσκυνήσουμε,

Γιατί μέ τή δική του εὐσπλαχνία, ἀφοῦ ἐλευθερωθήκαμε ἀπό τήν πλάνη,

ἔχουμε μάθει ἕνα Θεό σέ τρεῖς ὑποστάσεις νά ὑμνοῦμε.

Κείμενο

Χθὲς συνεθαπτόμην σοι Χριστὲ
συνεγείρομαι σήμερον ἀναστάντι σοι,

συνεσταυρούμην σοι χθὲς,

αὐτός με συνδόξασον Σωτήρ,

ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.

Μετάφραση

Χριστέ πού ἀναστήθηκες ἀπό τό μνῆμα,
χθές θαπτόμουνα μαζί σου,

σήμερα ἀνασταίνομαι μέ σένα,

χθές σταυρώθηκα μαζί μέ σένα,

γι’ αὐτό σήμερα δόξασέ με στή βασιλεία σου.

Κείμενο

Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός,
οὐρανός τε καὶ γῆ,
καὶ τὰ καταχθόνια·

ἑορταζέτω γοῦν πᾶσα κτίσις,

τὴν Ἔγερσιν Χριστοῦ,

ἐν ᾗ ἐστερέωται.

Μετάφραση

Τώρα (μέ τήν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου)
ὅλα γέμισαν μέ φῶς,
καί ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ καί τά καταχθόνια,

ὅλη λοιπόν ἡ κτίση νά γιορτάσει

τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ,

στήν ὁποία ἔχει στερεωθεῖ.

Κείμενο

«Δεῦτε πόμα πίωμεν καινόν,

οὐκ ἐκ πέτρας ἀγόνου
τερατουργούμενον,

ἀλλ' ἀφθαρσίας πηγήν,

ἐκ τάφου ὀμβρήσαντος Χριστοῦ,

ἐν ᾧ στερεούμεθα».

Μετάφραση

Ἐλᾶτε νά πιοῦμε ἀπό τό καινούργιο πιοτό,

ὄχι ἐκεῖνο πού ἀνάβλυσε μέ θαυμαστό τρόπο
ἀπό τήν ἄγονη πέτρα στήν ἔρημο,

ἀλλά ἄς πιοῦμε πηγή ἀφθαρσίας

τήν ὁποία πήγασε ὁ Χριστός
ἀφοῦ ἀναστήθηκε ἀπό τόν πέτρινο τάφο,

στόν ὁποῖο στερεωνόμαστε.

Κείμενο

Οὐρανοὶ μὲν ἐπαξίως
εὐφραινέσθωσαν,

γῆ δὲ ἀγαλλιάσθω,

ἑορταζέτω δὲ κόσμος,
ὁρατός τε ἅπας καὶ ἀόρατος·

Χριστὸς γὰρ ἐγήγερται,

εὐφροσύνη αἰώνιος.

Μετάφραση

Οὐρανοί ἐπάξια νά γεμίσουν χαρά

καί ἡ γῆ ἀγαλλίαση

καί νά γιορτάσει ὅλος
ὁ ὁρατός καί ἀόρατος κόσμος,

γιατί Χριστός ἀναστήθηκε,

αἰώνια εὐφροσύνη.