Κήρυγμα Κυριακῆς μετά τά Φῶτα
Μετάνοια τό κλειδί τῆς ἐπιστροφῆς

(Ματθ. 4, 12-17)

(Μοναχός Ιγνάτιος Βερβέρης, 12-1-2025)

Ἀνθρωπολογικές συνέπειες
τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ

Σάββατο Ἑσπέρας
α΄ Στιχηρό, Ἦχος δ΄

Θεολογική ἑρμηνεία

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

Πρόσκληση τοῦ ὑμνωδοῦ:

α) ἀσταμάτητα νά προσκυνοῦμε τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ μας

β) νά δοξάζουμε τήν τριήμερη Ἀνάστασή του

γιατί μέ τό πάθος καί τήν ἀνάστασή του ὁ Χριστός ἀναβάθμισε τήν ἀνθρώπινη φύση, τήν ἀναμόρφωσε, τήν ἐκαινούργησε (τήν ἔκανε καινούργια).

Ἀποστολικό Κήρυγμα
Κυριακῆς μετά τά Φῶτα
Ἱερωσύνη: δῶρο καί ἀντίδωρο

(Ἐφεσ. 4, 7-13)

Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 34, 1-4-2000 

Ἡ μεγάλη στέρηση

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Σκέφτομαι τούς συνοδοιπόρους μου στήν κούρσα τῆς σύγχρονης σκληρῆς ἱστορικῆς περιπέτειας. Tούς ἀνθρώπους, πού περπατοῦν πλάϊ μου, ἀλλά διαφοροποιοῦνται θεληματικά στήν προοπτική τῆς πίστης. Ὅλους αὐτούς, πού μοχθοῦν, ἀγωνιοῦν καί προβληματίζονται. Πού χουφτώνουν τή σκιά τῆς εὐτυχίας καί, ξαφνικά, βρίσκονται ὁλομόναχοι στήν ἀνοιχτή θάλασσα. Πού δίνονται σέ τιτάνειο ἀγώνα ἐνάντια στά κύματα καί διαπιστώνουν, πάνω στήν προσπάθειά τους, τήν ἀνθρώπινη περατότητα καί τήν ἐφήμερη διάσταση τῆς εὐτυχίας.

Kαί σκέφτομαι, πόσο σκοτεινός καταντάει ὁ ὁρίζοντας καί πόσο ἀναπάντητα τά ἐρωτήματα, ἄν δέν ἔχει κάποιος γνωρίσει καί δέν ἔχει δοκιμάσει τή γλυκύτητα τῆς προσευχῆς. Ἄν, στό ἄνοιγμα τῆς μέρας του, δέ σηκώνει τό βλέμμα στόν οὐρανό, νά ἀνιχνεύσει τήν προστατευτική ἀγάπη τοῦ Θεοῦ-Πατέρα καί νά ἐμπιστευτεῖ τήν ὕπαρξή του στή γνήσια, ἀλλά καί ἀπέραντη στοργή Tου. Ἄν κατά τή δοκιμή τῆς χαρᾶς δέ γνώρισε τό σκίρτημα τῆς εὐγνωμοσύνης σέ Kεῖνον, ἀπό τόν ὁποῖο ἐκπορεύεται «πᾶσα δόσις ἀγαθή καί πᾶν δώρημα τέλειον» (Ἰακώβ. α΄ 17). Ἄν στόν αἰφνιδιασμό τῆς ἀποτυχίας ἤ τοῦ θανάτου, δέν ἄφησε τά θολωμένα του μάτια νά ἐκφραστοῦν, νά διατρανώσουν τή θλίψη τους καί νά ἀνακαλύψουν τήν κρυφή διάσταση τῆς αἰωνιότητας καί τό νοηματισμό τοῦ γεγονότος τῆς Ἀνάστασης.

Ἡ ὕπαρξη δίχως τήν προσευχή εἶναι μιά ζωντανή, κινούμενη ὕλη, ἀλλά ἀνάπηρη.

Κυριακή πρό Φώτων
Ὁ λόγος τοῦ Βαπτιστῆ
στούς ἁμαρτωλούς

(Μρ. α' 1-8)
(Ἀρχιμ. Εἰρηναῖος Μπουσδέκης, 5-1-2025)

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 147, 16-12-2004 

Βρέφος βλέπω καί Θεόν μου γνωρίζω

    Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΡΙΔΟΣ

        ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ

Ἀδελφοί μου καί ἀναγνῶστες τῆς Ἐλεύθερης πληροφόρησης,

Ἐπιτρέψτε μου νά ἐπενδύσω τίς θερμές εὐχές μου γιά τή μεγάλη γιορτή τῆς σαρκώσεως τοῦ Κυρίου μας, μέ ἕνα ἀπόσπασμα, δανεισμένο ἀπό τή σοφή καί χαρισματική ἐμπειρία τοῦ ἁγίου Κυρίλλου ῾Ιεροσολύμων.

(Κείμενο)

“Βρέφος βλέπω καί Θεόν μου γνωρίζω, βρέφος θηλάζον καί τόν κόσμον διατρέφον, βρέφος κλαυθμηρίζον καί κόσμῳ ζωήν καί χαράν χαριζόμενον, βρέφος σπαργανούμενον καί τῶν σπαργάνων με τῆς ἁμαρτίας λυτρούμενον, βρέφος ἐν ἀγκάλαις μητρός μετά σαρκός ἀληθῶς ἀνελλιπῶς ἐπί γῆς, καί αὐτόν καί ἐν κόλποις τοῦ πατρός ἀληθῶς καί ἀνελλιπῶς ἐν οὐρανοῖς”.

Κήρυγμα Κυριακῆς πρό τῶν Φώτων
Ἡ ἀπελευθέρωση τῆς ἐρήμου

(Μρ. 1, 1-8)

Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος

Ο χρόνος

Λόγος κάποιου Γέροντα:
"Ἄν χάσει κανείς χρυσάφι ἤ ἀσήμι,
μπορεῖ ἀντί γι' αυτό νά βρεῖ ἄλλο.
Ἐκεῖνος ὅμως πού χάνει τόν καιρό του,
δέν μπορεῖ νά βρεῖ ἄλλον".

Αββά Δωροθέου, 16 Διδασκαλία, Έργα Ασκητικά, εκδ. Ετοιμασία, σελ. 289 

Κήρυγμα Κυριακῆς
μετά τήν Χριστοῦ Γέννηση
Τό σύνδρομο τοῦ Ἡρώδη

(Ματθ. 2, 13-23)

(Μοναχός Ιγνάτιος Βερβέρης, 29-12-2024)