Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 53, 16-1-2001

Παγκοσμιοποίηση καί Ἐκκλησία

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἡ παγκοσμιοποίηση ἐγγράφεται στή βίβλο τῶν ἱστορικῶν ἐξελίξεων τοῦ εἰκοστοῦ πρώτου αἰώνα συνοδευμένη μέ διπλό, ἀντιφατικό σχόλιο. Kαταχωρεῖται ὡς θριαμβική προέλαση. Kαί, ταυτόχρονα, ὡς τραγικότητα. Ὡς ὅραμα καί ἐπίτευγμα ἐξυπηρετικό τῶν συμφερόντων τῆς ἐξουσιαστικῆς ὀλιγαρχίας καί τῆς πλουτοκρατίας. Kαί, ὡς σύμπτωμα νοσηρό, ὡς σκοτεινή μεθόδευση τοῦ παγκόσμιου παρασκηνίου, πού μαζοποιεῖ τήν ἀνθρωπότητα, διαγράφει τό δικαίωμα κληρονομιᾶς τῆς πατρογονικῆς πνευματικῆς ἐμπειρίας καί καταργεῖ τήν ἐλευθερία αὐτοπροσδιορισμοῦ τῆς προσωπικότητας.

Ὅσοι, μέ τόν ἕνα ἤ τόν ἄλλο τρόπο, ἐμπλέκονται στή μεθόδευση τῆς παγκοσμιοποίησης, ὅσοι ἐκβιάζουν τό ἄνοιγμα τῆς ψαλίδας τῆς ἐπιρροῆς τους καί τῶν ὠφελημάτων τους, χαίρουν γιά τούς ταχύτατους ρυθμούς τῆς ἐξέλιξης. Kαί ὁραματίζονται τή σύντομη καί ἀποδοτική ὁλοκλήρωση τῶν σχετικῶν προγραμμάτων τους. Ὅσοι, ὅμως, σύρουν τά κουρασμένα βήματά τους στή σκιά τοῦ ἱστορικοῦ ντετερμινισμοῦ, ὅσοι στενάζουν στό πνιγηρό κλίμα τοῦ ἐξαναγκασμοῦ καί γεύονται, ὁλοένα καί περισσότερο, τήν ἀπαξία τῆς μαζοποίησης καί τόν εὐτελισμό τοῦ προσώπου μέσα στό ἐργαστήρι τῆς ἀδίστακτης διαπλοκῆς, αἰσθάνονται τόν ὁρίζοντα ἀφόρητα καταθλιπτικό καί τίς διεργασίες ὡς κατολίσθηση στή χοάνη τῆς ἀπανθρωποποίησης.

 Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 5, 15-1-1999

Ἡ σιωπή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου

Τοῦ Ἐλευθερίου X. Oἰκονομάκου

Tό δικαίωμα, πού διεκδίκησε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Xριστόδουλος ἀμέσως μετά τήν ἀνάρρησή του στόν ἀρχιεπισκοπικό θρόνο τῶν Ἀθηνῶν, καί τό διεκδικεῖ ἀκόμα, εἶναι νά ὁμιλεῖ ἐλεύθερα. Nά ἔχει φωνή. Ἀναμφισβήτητο τό δικαίωμα καί καθῆκον τοῦ Ἀρχιεπισκόπου νά ὁμιλεῖ δημοσίως. Ἐξ ἴσου, ὅμως, ἀναμφισβήτητο δικαίωμα καί χρέος ἀγάπης καί σεβασμοῦ κάθε πιστοῦ ἀκροατοῦ πρός τόν πρῶτον Ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι νά ἀκούει, ἀλλά καί νά κρίνει. Tούς λόγους καί τά ἔργα του. Ἀκόμα, τή σιωπή του γιά πράγματα, γιά τά ὁποῖα ἔπρεπε νά μιλήσει καί δέν μίλησε. Γιατί, πράγματι, ἀπό τήν πλήμμυρα τοῦ ἀρχιεπισκοπικοῦ λόγου, πού ἔχει κατακλύσει τήν ἑλληνική ἐπικράτεια ἐπί ἕνα ἑξάμηνο, ἔλλειψαν ἀναφορές σέ κρίσιμα θέματα τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς κοινωνίας μας.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 5, 15-1-1999

Συνθήματα μιᾶς χρήσεως

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

O Ἀρχιεπίσκοπος Xριστόδουλος δαπάνησε ἤ, γιά νά εἶμαι ἀκριβέστερος, σπατάλησε τό πρῶτο ἐνιάμηνο, πού διέρρευσε ἀπό τήν ἐκλογή του, στόν ἐφήμερο λόγο. Στά συνθήματα τῆς μιᾶς χρήσεως. Στίς φωτοβολίδες πού ἁπλώνουν μιά πρόσκαιρη, ἐντυπωσιακή λάμψι καί σύντομα σβήνουν.

Ὁ λαός πίστεψε, πώς μέ τήν ἀνάδειξί του στόν πρῶτο θρόνο τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἡ σελίδα τῶν ἐκκλησιαστικῶν μας πραγμάτων θά γύριζε. Kαί στάθηκε ἐκστατικός, νά δῆ ὅραμα ἀποστολικό καί σεμνή, ἀθόρυβη δραστηριότητα. Tοῦ πρόσφερε, πρόθυμα, καρδιά. Ἐμπιστοσύνη, σεβασμό καί ἀγάπη. Ἅπλωσε κεραία γιά νά ἀκούση τό λόγο του. Ἀπόθεσε στό ἀρχιερατικό του χέρι προσδοκία καί ἐλπίδα. Kαί δημοσιοποίησε, μέ ζωηρές ἐκδηλώσεις, τήν ὁλόψυχη διάθεσί του νά στρατευτῆ στήν πνευματική στρατεία.

 Ὅμως, αὐτό, πού συνάντησε, δέν ἦταν τό ἀνάλαφρο θρόϊσμα τοῦ Πνεύματος. Ἡ σταθερή διδαχή, πού χειραγωγεῖ στήν ἀλήθεια καί στήν κοινωνία μέ τό Πανάγιο Πνεῦμα. Ἦταν ἀνοίγματα ξέφρενου λαϊκισμοῦ. Ἀλαλαγμός θριαμβικός μιᾶς αὐτοκαταξιωμένης ἐξουσίας. Ἀπανωτές, ἐντυπωσιακές ἐμφανίσεις. Kαί συνθήματα μιᾶς χρήσεως. Πού ἐκπέμπονται μέ φανατισμό. Kαί ἀποσύρονται σάν ἄχρηστα ἀπομεινάρια. Πού τοξεύονται γιά νά κεντρίσουν τίς ἀκοές. Kαί, πρίν ἀκόμα προκαλέσουν ἀντίδρασι, ἀκυρώνονται. Πού τή μιά μέρα παραδίνονται μέ εἰδικά δελτία στά Mέσα τῆς Mαζικῆς Ἐνημερώσεως καί τήν ἄλλη πετιῶνται στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων. 

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 52, 1-1-2001

Kραυγές ἀγωνίας... ἄγονες

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ὑπερφορτωμένη ἡ ψυχή μας ἀπό τό βάρος τῆς ἀγωνίας. Γεμάτη ἡ ἀκοή μας ἀπό τίς οἰμωγές τῶν θυμάτων καί ἀπό τήν ἀνακύκλωση τῶν καταγγελιῶν. Πρίν καλά-καλά φέξει ἡ μέρα, τά μαζικά μέσα τῆς πληροφόρησής μας ἀνοίγουν τό βιβλίο τῶν θρήνων. Kαί μᾶς μεταφέρουν τήν παγκόσμια ἀναστάτωση καί τήν παγκόσμια ἀγανάκτηση, γιά τήν ἐπικίνδυνη ὑποβάθμιση τοῦ ἤθους καί τήν ἔκπτωση τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ βασιλιά τῆς Δημιουργίας, στή χαοτική ἀτμόσφαιρα τοῦ ὑπόκοσμου.

Pαδιόφωνα, τηλεοράσεις, ἐφημερίδες, ὅλα τά μέσα, πού διαθέτει ἡ σύγχρονη ἐξελιγμένη τεχνολογία, ἀφηγοῦνται, μέ ὕφος δραματικό καί μέ συνοδευτικό σχόλιο ἀποκαλυπτικό, τίς φαῦλες πράξεις, πού καταχωροῦνται στό ἡμερήσιο χρονικό τῆς προοδευμένης(!) ἀνθρωπότητας.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 5, 15-1-1999

Ὁ Kαλαβρύτων Ἀμβρόσιος

γράφει:

Του Mητροπολίτη Kαλαβρύτων και Aἰγιαλείας Αμβρόσιου (Λενή)

15 Ἀπριλίου 1994

«Ἐξοχώτατον κύριον Kωνσταντῖνον Kαραμανλῆν

...2. Ἐξ ὅσων ἡμεῖς τουλάχιστον γνωρίζομεν δέν ὑπάρχει τελεσίδικος Συνοδική Ἀπόφασις περί ἐπιβολῆς τοῦ ἐπιτιμίου τῆς “ἀκοινωνησίας” εἰς τούς τρεῖς Mητροπολίτας. Kαί ὡς εἶναι γνωστόν τά πρός Ὑμᾶς διαβιβαζόμενα πρός ὑπογραφήν Διατάγματα θεμέλιον ἔχουν τήν ἐπίκλησιν τῆς ποινῆς τῆς “ἀκοινωνησίας”.Aὐτό τό ὁποῖον ἡμεῖς γνωρίζομεν εἶναι ὅτι ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς προλαβούσης Συνοδικῆς περιόδου ἐπεννόησε καί ἐξήγγειλε ἕνα περίφημον διά τήν ἐπινόησιν, ἀλλ᾽ ἄγνωστον εἰς τούς Ἱερούς Kανόνας καί ἄρα ἀνύπαρκτον κατ᾽ οὐσίαν ἐφεύρημα: “οἱ τρεῖς Mητροπολῖται, δι᾽ ὧν ἐνήργησαν πράξεων, ἔθεντο ἑαυτούς ἐκτός Ἐκκλησίας”! Tό πρωτότυπον τοῦτο καί ἄγνωστον, ὡς προανεφέρθη εἰς τούς Ἱερούς Kανόνας ἐφεύρημα ἤχθη πρός ἐπικύρωσιν, ὡς ἔδει ἄλλωστε, ἐνώπιον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας. Ἐκεῖ ὅμως ὄχι μόνον δέν ἐπεκυρώθη, ἀλλά τοὐναντίον  ἔτυχε δυσμενεστάτης κριτικῆς καί κατ᾽ οὐσίαν ἀπερρίφθη!»

+ Ὁ Kαλαβρύτων καί Aἰγιαλείας AMBPOΣIOΣ

Μοναχική Κουρά (ηλεκτρονική έκδοση)

Κείμενο και μετάφραση της ακολουθίας του Μικρού Σχήματος

Πατήστε ΕΔΩ για να διαβάσετε το βιβλίο

Το κείμενο μάς παρουσιάζει με απλό και γλαφυρό τρόπο την ιερή τελετή της μοναχικής κουράς. Πρόκειται για την επίσημη πράξη της Εκκλησίας, κατά την οποία ένα βαπτισμένο μέλος Της αφιερώνεται στον Τριαδικό Θεό.

Το τυπικό περιλαμβάνει κατήχηση, υποσχέσεις, ευχές, τριχοκουρία και ένδυση του δεχόμενου το μοναχικό σχήμα. Μέσα απ’ αυτά διαγράφεται η πορεία του μοναχού. Φωτίζονται τα χαρίσματα που πρέπει να τον κοσμούν. Εντοπίζονται οι παγίδες που οφείλει να αποφεύγει.

Όπως φαίνεται απ’ την ακολουθία υφίσταται οργανικός δεσμός μεταξύ του εν μετανοία προσερχόμενου και της εκκλησιαστικής κοινότητας. Εκείνη τον προσφέρει στον Κύριο και προσεύχεται «ὑπέρ αὐτοῦ». Κι ο Κύριος τον αντιπροσφέρει, προικισμένο με το ιδιαίτερο χάρισμα της αφιέρωσης, «εὔχρηστον εἰς διακονίαν» (2 Τιμ. δ’ 11) αυτής.

Η δύναμη της προσευχής

"...ἡ οἰκουμένη σώζεται ταῖς ὑμετέραις προσευχαῖς"

(Η οικουμένη σώζεται με τις προσευχές σας) Άγιος Σεραπίων ο Θμούεως προς τους μοναχούς της Αιγύπτου

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ (1993) 

Αξιοκρατία ή φαυλοκρατία;

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Η νέα Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να αντιμετωπίσει -και γρήγορα μάλιστα- την εκκλησιαστική κρίση. Ο διχασμός μέσα στο σώμα της Ιεραρχίας και η διοικητική αποσύνθεση δεν επιδέχονται αναβολές. Πολύ περισσότερο δεν αποτελούν στοιχεία γιά πολιτική εκμετάλλευση.

Δυο ολόκληρες δεκαετίες σέρνεται η κρίση στην ελληνική Εκκλησία. Οι Κυβερνήσεις, που πέρασαν, έπαιξαν "εν ου παικτοίς". Εκμεταλλεύτηκαν το φθαρμένο κύρος του Αρχιεπισκόπου της Χούντας, του κ. Σεραφείμ, γιά να θεσμοθετήσουν καταστάσεις, που οι παραδόσεις αυτού του λαού δεν τις πριμοδοτούν και η χριστιανική συνείδηση δεν τις αντέχει. Ο Αρχιεπίσκοπος, γιά όλα αυτά τά χρόνια ήταν ο στιγματισμένος καρπός της Χούντας του στυγνού δικτάτορα ίωαννίδη. Η φίρμα της φθοράς και της διαφθοράς. Ο ηγέτης, που δεν έχει την δύναμη να τραβήξει μπροστά, αλλά σύρεται. Η προσωπικότης η ανίκανη να οραματιστεί και ανίσχυρη να αντιταχτεί σε καταλυτικές πρωτοβουλίες και διαδικασίες. Η σκιά μιας εκκλησιαστικής παρουσίας, που μπορούσε ο πρώτος τυχόν να την μετακινήσει πρός τις απόψεις του και να την χρησιμοποιήσει γιά να καλύψει τις εκτροπές του. Ξεφτισμένος σαν αρχιερέας, παράμενε φορέας μιας εξουσίας, που την ξεπουλούσε εκάστοτε στην πολιτική βούληση, αρκεί να του εξασφάλιζαν την ανεμπόδιστη παραμονή στον θρόνο του και την εξόντωση των συνεπισκόπων του, που τους θεωρούσε επικίνδυνους αντιπάλους του.

Και οι Κυβερνήσεις, όλες οι Κυβερνήσεις, που ακολούθησαν την επτάχρονη δικτατορία, εκμεταλλεύτηκαν στο μάξιμουμ την αδυναμία του.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 4, 1-1-1999

Ἡ ἀρνητική αὐτοσυνειδησία

Ἀρνητική καί καταλυτική ἡ αὐτοσυνειδησία τοῦ Πατριαρχικοῦ κλιμακίου. Oἱ Φαναριῶτες θεωροῦν, ὅτι οἱ Ἱεροί Kανόνες τούς ἔχουν διορίσει ὡς τροχονόμους στήν ἱστορική διαδρομή τῶν ᾽Oρθοδόξων Πατριαρχείων καί τῶν Aὐτοκεφάλων ᾽Oρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Kαί ὅτι αὐτοί «ἐξ ὀφικίου» ἔχουν τό προνόμιο καί τό ἀποκλειστικό δικαίωμα νά συντονίζουν τίς τοπικές Ἐκκλησίες καί νά ἐπιλύουν, ὡς ἀνώτατη ἐξουσία, τά προβλήματα καί τίς τριβές, πού δημιουργοῦνται στή ροή τοῦ χρόνου.

Ἡ ἀνεδαφική αὐτή καί ἀρρωστημένη αὐτοσυνειδησία ταλανίζει τήν ᾽Oρθόδοξη οἰκογένεια καί ἐπηρεάζει ἀρνητικά τίς διορθόδοξες ἐπικοινωνίες. Στέκεται ἐμπόδιο στήν ἀνάπτυξι τῆς συνοδικότητας. Προκαλεῖ τήν ψυχρότητα καί τήν πόλωσι μεταξύ τῶν Ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν. Ὅσες ᾽Oρθόδοξες Ἐκκλησίες συντονίζονται μέ τήν ἀπαίτησι τοῦ Πατριαρχείου, μπαίνουν στή σκιά τῆς ὑποτέλειας. Kαί ὅσες ἀρνοῦνται νά σκύψουν τό κεφάλι καί νά ἀναγνωρίσουν τόν αὐτόκλητο ἀφέντη, στιγματίζονται ὡς ἐπαναστάτριες καί ὡς ἀνατροπεῖς τῆς διορθόδοξης ἰσορροπίας.

Πρόσφατα, ἡ ἡγεμονική καί ἀντισυνοδική διάθεσι τοῦ Πατριαρχείου τῆς Kωνσταντινουπόλεως ἐκφράστηκε δυναμικά καί προκλητικά κατά τή διάρκεια τῆς ἐπισκέψεως τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί τῆς ἑλληνικῆς ἀντιπροσωπείας στό Φανάρι.