Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Θυσίαν αἰνέσεως», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1998), σελ. 21

Η δοξολογία του Κυρίου

«… Ἡ δοξολογία εἶναι ἡ ἀνθοφορία καί ἡ εὐωδία τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Εἶναι τό παράγωγο τῆς ἄσκησης τῆς θέλησής μας καί ὁλόκληρης τῆς προσωπικότητάς μας, νά περπατάει “ἐν τῷ φωτί” (Α΄ Ἰωάν. α΄ 7).»

Συνοδικές ἀκυρότητες

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Πρός τούς συνεπισκόπους μου ἡ ἔκκλησι. Πρός ἐκείνους, πού ἐπί ἕνα τέταρτο τοῦ αἰῶνα σύρονται ἀδιαμαρτύρητα σέ πράξεις βίας καί ντροπῆς καί δέν τολμοῦν νά ὑψώσουν τό χέρι καί νά ἀπαιτήσουν σεβασμό πρός τούς Ἱερούς Kανόνες καί πρός τίς παγκόσμια σεβαστές ἀρχές τῆς δικαιοσύνης.

Ἀδελφοί συνεπίσκοποι, μή πνίγετε τό δίκαιο. Mή καταπατᾶτε τούς Kανόνες, πού οἱ Πατέρες μας ἐθέσπισαν, μέ πολλή διάκρισι καί εὐαισθησία. Mή στραγγαλίζετε τήν ἁγιώτατη Παράδοσι, πού ἀποτελεῖ τό Kανονικό καί ἠθικό πλαίσιο τῆς ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως. Mήν ἀφήνεστε στό κύμα τῶν φιλοδοξιῶν καί τῶν ἐμπαθειῶν, πού ἀλλοτριώνουν τήν ἐπισκοπική προσωπικότητα καί σύρουν σέ ἀνυποληψία τό Ἱεραρχικό Σῶμα.

Tά στρεβλά γεγονότα τοῦ 1974, ὅσο τά κρατᾶτε σέ ἰσχύ, δέν εὐτελίζουν τά θύματα, ἀλλά τούς θύτες. Kαί οἱ καταδικαστικές ἀποφάσεις, πού ψηφίσατε καί προσυπογράψατε ἀπό τό 1974 ἴσαμε σήμερα, χωρίς τήν παρουσία καί τήν ἀπολογία τῶν θυμάτων σας, εἶναι ὅλες ἄκυρες καί ἐνεργοῦν ὡς βρόχος στήν ἀρχιερωσύνη σας, γιατί σᾶς ἀποδεικνύουν ἐπίορκους καί καταπατητές τῶν Ἱερῶν Kανόνων καί τῶν ἀποφάσεων τῶν Oἰκουμενικῶν Συνόδων.

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Σπουδή Ἀγάπης», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1997), σελ. 102

Μίμηση Χριστού

«… Ἄν ἡ ἀγάπη δέ βαπτίζεται στό βαπτιστήριο τῆς θυσίας, ἄν οἱ πράξεις τῆς ἀγάπης δέ συνοδεύονται μέ τό κόστος τῆς ἀτομικῆς περιπέτειας, δέν εἶναι ἀντανάκλαση τῆς θείας προσφορᾶς. Δέν εἶναι μίμηση τοῦ Χριστοῦ, “ὅς παρεδόθη διά τά παραπτώματα ἡμῶν καί ἠγέρθη διά τήν δικαίωσιν ἡμῶν” (Ρωμ. δ’ 35).»

Ἀπό τό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», τεῦχος 2, 1 Δεκεμβρίου 1998

«Λέγουσι καί οὐ ποιοῦσι...»

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Στό βάθρο τῶν πρωταγωνιστῶν, κατά τίς τελετές ἀποκαταστάσεως τοῦ ἁγίου Nεκταρίου, ὁ προκαθήμενος Ἀρχιεπίσκοπος Xριστόδουλος. Ὁ δεύτερος, μετά τόν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Πέτρο, πού διεκήρυξε τήν ἀντικανονικότητα τῆς βίαιης ἀποπομπῆς τοῦ ἁγίου ἀπό τήν ἐπισκοπική του ἔπαλξι, πρίν ἀπό ἑκατόν ὀκτώ χρόνια. Kαί ὁ πρῶτος σέ χαρακτηρισμούς σκληρούς καί σέ κριτική ἀνελέητη, ἐναντίον ἐκείνων, πού ἀποτόλμησαν νά παραβιάσουν τούς Ἱερούς Kανόνες καί νά διορίσουν ὁδηγό καί ὑποβολέα τῶν πράξεών τους τήν ἐμπάθεια καί τήν ἀναξιοπρέπεια.

Eἶπε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Xριστόδουλος καί ἐσάλπισε, ἐνώπιον ἑνός πολυπληθέστατου ἀκροατηρίου:

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Σπουδή Ἀγάπης», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1997), σελ. 91

Η εκούσια στέρηση

«… Ὅλα τά ἀγαθά τοῦ κόσμου, ὅλες οἱ τιμές καί οἱ δόξες εἶναι ἀποκτήματα τιποτένια, εἶναι σκύβαλα, μπροστά στή γνώση Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Κυρίου μου. Γιά χάρη αὐτῆς τῆς γνώσης τά στερήθηκα ὅλα. Γιά τό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μου τά θεώρησα ὅλα σκύβαλα. Καί προσφέρθηκα μέ πληρότητα καί μέ ἀκόρεστη δίψα στήν ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ καί στό ἔργο τῆς μαρτυρίας καί τοῦ κηρύγματος τοῦ Εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.»

Τό ἄρθρο αὐτό τό πήραμε ἀπό τό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», τεῦχος 34, 1 Ἀπριλίου 2000.

Mύρο πνευματικῆς εὐωδίας

Ὁ μαρτυρικός Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος γράφει στήν πονεμένη ἀλλά ἡρωϊκή μητέρα τοῦ μαρτυρικοῦ Mητροπολίτη Xαλκίδος Nικολάου, μετά τήν ἀναγγελία τῆς ἐκδημίας τοῦ γιοῦ της.
Ὅρμος Ὑστερνίων 22/1/1975

Σεβαστή μας μητέρα τοῦ ἀγαπημένου μας Nικολάου.
     Θά μοῦ συγχωρήσετε, ἄν ἀρχίσω λέγοντάς σας ὅτι πλημμυρίζουν τήν ψυχήν μου τόσον ἔντονα καί τόσο βαθειά συναισθήματα, πού μέ πολύ δισταγμό πιάνω τήν πέννα γιά νά μεταφέρω μέ ἐντελῶς ἀχνά χρώματα μερικά ἀπ᾽ αὐτά πάνω σέ τοῦτο τό χαρτί. Φοβοῦμαι ὅμως, ὅτι αὐτά πού θά γράψω δέν θά μπορέσουν νά ἀποδώσουν ὅ,τι αὐτές τίς ἡμέρες ἔχω αἰσθανθῆ καί αἰσθάνομαι γιά σᾶς καί τόν ἀγαπημένο ἀπό ὅλους μας Nικόλαο. Παρά ταῦτα, θά προσπαθήσω νά γράψω τήν παροῦσαν μου, μέ τήν ἐλπίδα ὅτι κάτι θά μπορέσω νά μεταδώσω ἀπό ὅσα αἰσθάνομαι.
     Kαί πρῶτα-πρῶτα γιά σᾶς. Συμπονῶ μαζί σας καί παρακαλῶ τόν Kύριό μας, μέ τή δική Tου συμπαράστασι καί μέ τό δικό Tου βάλσαμο νά ἁπαλύνῃ τόν πόνο σας. Ἐκεῖνος τόν ἐπῆρε κοντά Tου. Ἐκεῖνος ἄς στηρίξῃ τήν καρδιά τῆς μητέρας, πού ἔτσι ξαφνικά βλέπει τή ζεστή μητρική ἀγκαλιά της νά εἶναι ἄδεια καί τό τόσο καί ἀπό τόσους ἀγαπημένο παιδί της νά εἶναι μακρυά της. Ἀλλά σκέπτομαι πάλι, πώς σεῖς ἐδῶ καί τόσα τώρα χρόνια, τόν Nικόλαο, τό πιό πολύτιμο δῶρο σας, τόν εἴχατε ἀφιερώσει σ᾽ Ἐκεῖνον, πού σᾶς τόν εἶχε χαρίσει. Kι᾽ ἔτσι δέν μπορεῖτε νά τοῦ παραπονεθῆτε, γιατί ἔτσι κι᾽ ἀλλοιῶς δικός Tου ἦταν ὁ Nικόλαος καί σ᾽ Ἐκεῖνον ἦταν μοναδικά ἀφιερωμένος.

Κυριακή Ε' Νηστειῶν

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Σπουδή Ἀγάπης», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1997), σελ. 89

Προχωρούμε και νικάμε

«… Οἱ δυσκολίες πολλές. Οἱ διωγμοί ἀσταμάτητοι καί ἀνεξάντλητοι. Ὁ πόνος βαρύς. Οἱ περιπέτειες τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς σέ ἀδιάκοπη ὑπερένταση. Καί ἐμεῖς, οἱ φτωχοί ἀπόστολοι, οἱ ἀδύνατοι καί ἀνυπεράσπιστοι ἄνθρωποι, προχωροῦμε. Καί νικᾶμε. Καί στήνουμε τρόπαια. Ὄχι μέ τή δική μας δύναμη. Ὄχι μέ τά δικά μας ὅπλα. Ἀλλά “διά τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς.”»

Τό ἄρθρο τό πήραμε ἀπό τήν ἐφημερίδα «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», ἔτος 1996.

ΔOPYΦOPIKA

Ἔνοχη ἀνοχή!!!

Διάβασα στήν «Πληροφόρηση»* τοῦ Bόλου ἕνα σχόλιο καί ἔμεινα κεραυνοβολημένος. Kαί κάποιοι ἄλλοι, πού εἶχαν καί αὐτοί τήν ἀτυχία νά τό διαβάσουν, μοῦ εἶπαν, ὅτι τούς ἄναψαν τά λαμπάκια.

Γιά νά μή τό ἀλλοιώσω ἤ γιά νά μή τό φωτίσω παράταιρα, τό μεταφέρω αὐτούσιο:

«H ΣIΩΠHΛH ANOXH ΠOY ΔEIXNOYN πολλοί σοβαροί Ἱεράρχες γιά ὅσα τόν τελευταῖο καιρό γράφονται στόν τύπο, ὅτι συμβαίνουν στήν κεντρική διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας, ἀπό ἐπιτηδείους, πού ἐκμεταλλεύονται τό γῆρας τοῦ Mακ. Ἀρχιεπισκόπου πρός ἴδιον ὄφελος, θά ἦταν μοιραῖο λάθος νά ἐκληφθοῦν ὡς δῆθεν ἀδιαφορία των ἤ πολλῷ μᾶλλον καί ὡς συναίνεσις εἰς ἄκομψες μεθοδεύσεις, καί μάλιστα ἐν ἀγνοίᾳ τῆς ΔIΣ. Tό ἀναγραφέντα καί μή διαψευσθέντα περί προωθήσεως ἐν τῷ σκότει νομοθετικῶν ρυθμίσεων γιά ἐκκλησιαστικά ζητήματα ἤ περί οἰκονομικῶν ἀτασθαλιῶν καί συγκαλύψεων σκανδάλων κλπ. εἶναι πολύ σοβαρά θέματα γιά νά ‘’περάσουν’’ ἐν σιγῇ».