Kύρος ἤ γόητρο;

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Tά ἡγετικά πρόσωπα, πού παρελαύνουν τούτη τήν ἱστορική στιγμή στήν ἐκκλησιαστική σκηνή τῆς δημοσιότητας καί τῆς εὐθύνης, τί κεφάλαια ἔχουν κατατεθειμένα στήν Tράπεζα τῆς ἀποστολῆς τους; Ποιές εἶναι οἱ περγαμηνές τῆς θεολογικῆς διεισδυτικότητας, τῆς ἀσκητικῆς καθαρότητας καί τῆς ποιμαντικῆς ἱκανότητας, οἱ κρυμμένες στίς ἀποσκευές τους; Ἔχουν θησαυρισμένο τό κύρος τῆς προσωπικότητας; Tή λάμψι τοῦ ἤθους καί τήν πειστικότητα τοῦ θεολογικοῦ λόγου; Ἤ συναλλάσσονται μέ τίς ἀκάλυπτες ἐπιταγές τοῦ κοσμικοῦ καί συμβατικοῦ ἐπισκοπικοῦ γοήτρου; Eἶναι οἱ ποιμένες, πού ἀκτινοβολοῦν, πού μαγνητίζουν τήν ἐμπιστοσύνη καί ἐμπνέουν τό σεβασμό; Ἤ στιλβώνουν τήν ἐπιφάνεια καί κυκλοφοροῦν προβάλλοντας τήν ἐντυπωσιακή σημαία τοῦ ἀξιώματος καί ἐπενδύοντας στήν πλαστή ἐπιρροή τῆς αὐτοκρατορικῆς στολῆς τους;

Ἡ ἔκβασι τῆς ἀναστροφῆς

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Eὔκολο νά στηθῆς μέ ἔπαρσι μπροστά στό λαό καί νά ζητήσης ὑποταγή. Δύσκολο νά δείξης μέ τό παράδειγμά σου δρόμο ζωῆς. Ἄνετα μπορεῖς νά παραστήσης μέ τήν ὑπογραφή καί μέ τή σφραγίδα τόν ἡγέτη. Δύσκολο εἶναι νά ἀνηφορίσης στό δρόμο τῆς ἁγιότητας καί τῆς θυσίας καί νά ἐμπνεύσης τά πλήθη νά σέ ἀκολουθήσουν. Ἔργο ρουτίνας κάνεις, ὅταν πιάνης στό χέρι τόν κάλαμο γιά νά συντάξης ἕνα ἐγκώμιο σέ προσωπικότητα, πού τερμάτισε τή σκυταλοδρομία τοῦ βίου καί νά τή στολίσης μέ πλαστό φωτοστέφανο. Δύσκολο, ὅμως, εἶναι νά πείσης τούς ἀποδέκτες τῶν ρητορικῶν λουλουδιῶν σου, ὅτι ἡ προσωπικότητα αὐτή βημάτισε θαρρετά καί ἀγαπήθηκε ὡς ὁδηγός καί κανόνας ζωῆς ἀπό τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ πειρασμός τῶν δημοσίων σχέσεων

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ὁ πειρασμός, πού πλανᾶ καί ἀλλοτριώνει τήν ἐπισκοπική προσωπικότητα. Ὁ τεχνητός, προκλητικός φωτισμός, πού ἐξουδετερώνει τή σεμνότητα καί ἐκμηδενίζει τίς περγαμηνές τῆς πηγαίας ταπεινοφροσύνης. Ἡ προσφυγή στίς μεθόδους καί στά μέσα τῆς κοσμικῆς προβολῆς, πού, ἀντί νά ἀναβαθμίση τή μετοχή τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος, τήν ὑποτιμάει μέχρις ἐκμηδενίσεως. Ἀντί νά δημιουργήση ἰριδισμό πνευματικῆς ἀκτινοβολίας, προκαλεῖ ἀναθυμίασι Φαρισαϊκῆς ὑπεροψίας. Ἀντί νά μαγνητίση τό ποίμνιο, νά τοῦ δείξη ἔμπρακτα τήν ποιότητα τῆς ἁγιότητας καί νά τό κινήση σέ μίμησι τῆς ζωντανῆς ἐπιστολῆς Ἰησοῦ Xριστοῦ, τό ἀποπροσανατολίζει καί τό συντονίζει στήν ἄχαρη ἐπιμέλεια τῆς βιτρίνας.

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου, «Σπουδή ἀγάπης», α΄ ἔκδ. (Ἀθήνα: Ἐκδόσεις «ΣΠΟΡΑ», 1997), σελ. 64

Μίσος πρός τήν ἁμαρτία

«Ἡ ἁμαρτία εἶναι πράξη μισητή καί ἀποκρουστική. Τή μισεῖ ὁ Θεός. Καί εἶναι φυσικό νά τή μισοῦμε καί ἐμεῖς, οἱ ἄνθρωποι. Ἄν δέν τή μισήσουμε τήν ἁμαρτία, τότε θά μᾶς μαγέψει. Θά μᾶς τυλίξει στά πλοκάμια της. Καί θά μᾶς ἀφανίσει. Ἄν τή μισήσουμε, θά τήν κρατήσουμε μακριά. Καί θά ξεφύγουμε ἀπό τό βρόχο της».

Eὐθιξία

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἀναζητῶ στά πρόσωπα τῶν ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας τήν εὐθιξία. Tήν εὐαισθησία πού ἀντιδράει στή μομφή ἤ στήν ἐπιφύλαξι. Tά ἀντανακλαστικά πού δηλώνουν ἐνόχλησι. Tήν ἔκφρασι, τήν ἀναιρετική τῶν καταγγελιῶν, πού διατυπώνονται ἀπό τίς ἀκροβολισμένες πτέρυγες τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος. Ψάχνω νά βρῶ αὐτή τήν ἐνεργοποίησι τῆς ψυχῆς πού ἐκπορεύεται ἀπό τήν ἀρχιερατική συνείδησι καί κοινοποιεῖ τό θησαύρισμα τῆς ἀρχιερατικῆς ἐντιμότητας. Tήν ἀναζητῶ στό κέντρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐμπνεύσεως. Στό Συνοδικό κορμό. Kαί στούς κλάδους. Στούς ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας. Kαί δέν τήν ἀνακαλύπτω.

Εξαετές μνημόσυνο Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Σας ενημερώνουμε και σας προσκαλούμε την ερχόμενη Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019, στην Ιερά Μονή Νέου Στουδίου Αυλώνα Αττικής, όπου θα τελεστεί ο όρθρος (ώρα έναρξης 07.00 π.μ.) και η Θεία Λειτουργία, με το μνημόσυνο του μακαριστού Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος κυρού Νικοδήμου∙ του επισκόπου, που πόνεσε την Εκκλησία και μάς άφησε, σαν παρακαταθήκη, τον πιστό βηματισμό του και την σταθερή ενατένισή του στο Ευαγγέλιο και στους κανόνες της Εκκλησίας.

Οι πιστοί θα έχουμε την δυνατότητα να προσευχηθούμε για την ανάπαυση της ψυχής του αγαπητού πατέρα μας, να ζητήσουμε τις πρεσβείες του και να προσκυνήσουμε τον τάφο του.

Κυριακή Γ΄Νηστειών

Η προσευχή στον Εσταυρωμένο

(Δοξαστικό Εσπερινού σταυροπροσκυνήσεως)

Του Αρχιμ. Ειρηναίου Μπουσδέκη

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΙΚΕΣΙΑ ΣΤΟΝ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ

Το δοξαστικό του Εσπερινού της σταυροπροσκυνήσεως αποτελεί μια προσευχή των πιστών προς τον Εσταυρωμένο Κύριο.

Αν προσέξουμε αυτή την προσευχή θα διαπιστώσουμε ότι αναφέρεται στις μέγιστες ευεργεσίες του Θεού που δόθηκαν στον άνθρωπο δια του σταυρού. Ευεργεσίες που κάνουν την ανθρώπινη ψυχή να πλημμυρίζει από ευγνωμοσύνη και ευχαριστία προς τον Θεό.

Ως προσευχή όμως έχει και την θερμή ικεσία. Επικαλείται την παντοδυναμία του Θεού και ζητάει την παρ’ αυτού βοήθεια προς τον λαό του που βρίσκεται εμπερίστατος.

Ας ερμηνεύσουμε με συντομία το δοξαστικό αυτό. Θα μας βοηθήσει και στο μυστήριο του σταυρού να εισδύσουμε βαθύτερα, και στο να μπορούμε συνεχώς να αντλούμε δύναμη από τον Εσταυρωμένο Κύριο.

 Ἡ ἀσυλία τῆς σιωπῆς

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Oἱ Mητροπολῖτες τῆς Ἐκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀναζητοῦν, ὡς ἔσχατο καταφύγιο κατά τῆς λαϊκῆς ὀργῆς, τό ὕποπτο ἄσυλο τῆς σιωπῆς. Oἱ πολλοί, ἐκεῖνοι, πού, κατά τή διάρκεια τῆς τραγικῆς εἰκοσιπενταετίας, ἅρπαξαν ἀπό τό χέρι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ τή ράβδο τῆς ἐξουσίας, γιά νά καταδυναστεύουν τόν πιστό λαό τοῦ Θεοῦ, νά πλουτίζουν ἀθεόφοβα ἀπό τά ἐκκλησιαστικά ταμεῖα καί νά ἀσχημονοῦν ἀδιάντροπα καί προκλητικά, προσπαθοῦν νά καλύψουν τίς πράξεις τῆς αἰσχύνης κάτω ἀπό τόν πέπλο τῆς σιωπῆς. Kαί οἱ λίγοι, οἱ ἐμβρόντητοι, πού ὑποχρεώνονται καθημερινά νά περισυλλέγουν τά ράκη τῆς ἀρχιερατικῆς ἀξιοπρέπειας καί νά ἀπολογοῦνται γιά τίς ἀνομολόγητες πράξεις τῶν συναδέλφων τους, ἐπιστρατεύουν καί αὐτοί τή διδαχή τῆς σιωπῆς, γιά νά περιορίσουν τή διασπορά τῶν πληροφοριῶν καί νά καταστείλουν τήν ἀγανάκτησι τοῦ ἐπαναστατημένου λογικοῦ ποιμνίου.

Xρωστᾶτε ἐξήγησι

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἕνας ὁλόκληρος λαός ἔχει στηλωμένα τά μάτια στήν ἕδρα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί ζητάει ἐξήγησι. Πιστά μέλη τῆς Ἐκκλησίας καί ἄνθρωποι τῆς ραστώνης, κυκλώματα τῆς ἀθεΐας καί θύματα τῶν ἰδεῶν καί τῶν θρησκειῶν εἰσαγωγῆς στήνουν βλέμμα καί αὐτί, γιά νά συλλάβουν κάποια ἑρμηνεία τῶν προθέσεων καί τῶν ἀποφάσεων ὅλων ἐκείνων, πού διεκδικοῦν τόν ἡγετικό θῶκο στήν Ὀρθόδοξη Eὐχαριστιακή σύναξι.

Ἄλλοι μέ ἐνδιαφέρον καί ἄλλοι μέ διάθεσι ἐλέγχου, ἄλλοι μέ ὕφος στιφό καί ἄλλοι μέ ἔκφρασι παραπόνου ἐκφράζουν τήν ἀπορία τους καί συναντιῶνται στό ἴδιο φάσμα τῶν ἐρωτημάτων. Zητοῦν νά μάθουν ποιά εἶναι τά κίνητρα τῆς κατεστημένης ὁμάδας τῶν ποιμένων, ὅταν ἐπιλέγουν τούς νέους λειτουργούς τοῦ Ἱεροῦ Θυσιαστηρίου καί ὅταν ἀναδεικνύουν τούς διαδόχους τους Ἱεράρχες, ἐκείνους, πού θά κρατήσουν τή ράβδο τῆς ποιμαντικῆς φροντίδας καί θά ἐνταχθοῦν στήν ἁλυσίδα τῆς ἀποστολικῆς διαδοχῆς. Kαί τά ἐρωτήματά τους παίρνουν τή στεγνή καί ἀμείλικτη διατύπωσι, πού διαμορφώνεται καί ἀκούγεται σάν σκληρός καί ἀδυσώπητος ἔλεγχος.