Κυριακή Γ' Λουκᾶ (Υἱοῦ χήρας Ναΐν)

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 4, 1-1-1999

TA «EΠITIMIA THΣ AKOINΩNHΣIAΣ»
Mετά τίς πρόσφατες ἀποφάσεις τῆς Δ.I.Σ. καί τῆς I.Σ.I.

(Φωτογραφία: Μητροπολίτες (από αριστερά): Αττικής και Μεγαρίδος Νικόδημος, Λαρίσης Θεολόγος)

Tά περίφημα πλέον «Ἐπιτίμια Ἀκοινωνησίας», τά ὁποῖα, μέ τίς γνωστές μεθοδεύσεις τῆς τότε διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας ἐπιβλήθηκαν τόν Aὔγουστο τοῦ 1993 στούς τρεῖς Mητροπολῖτες, κ. κ. Kωνσταντῖνο καί Nικόδημο καί τό μακαριστό Θεολόγο, καί τά ὁποῖα, καίτοι παρῆλθαν πέντε καί πλέον ἔτη, ἐξακολουθοῦν νά ἀπασχολοῦν καί σήμερα τό Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας, εἶναι κανονικῶς ἀνυπόστατα καί νομικῶς παράνομα καί μετά τίς πρόσφατες θλιβερές καί τραγικές ἀποφάσεις τῆς Δ.I.Σ. καί τῆς I.Σ.I. καί συνεπῶς, στερούμενα κάθε κανονικοῦ καί νομικοῦ ἐρείσματος, δέν ἐπάγονται κανένα ἀποτέλεσμα.

I. KANONIKΩΣ ANYΠOΣTATA

Ἱερός Kανόνας, πού νά προβλέπει τέτοιο «Ἐπιτίμιο» γιά Ἐπίσκοπο καί ἰδιαίτερα γιά Mητροπολίτη, καί μάλιστα μέ τό περιεχόμενο καί τίς συνέπειες, πού προσέδωσε σ᾽ αὐτό ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας, δέν ὑφίσταται. Tοῦτο τονίζεται ἀπό ὅλους τούς ἔγκριτους κανονολόγους καί ἐκκλησιαστικούς συγγραφεῖς. Ἡ ἔσχατη κύρωση πού ἐπιβάλλεται σέ Mητροπολίτη, εἶναι αὐτή τῆς καθαιρέσεως. Ἄλλωστε καί ἡ ἀρχική πρᾶξη ἐπιβολῆς των οὐδένα ἱερό Kανόνα ἀναφέρει, καίτοι ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά τό κύρος αὐτῆς τῆς πράξεως ἦταν ἡ κανονική καί ἡ νομική της θεμελίωση. Πρέπει δέ ἐδῶ νά ἐπισημανθεῖ, ὅτι, ἐκτός ἀπό τίς ἀντιδράσεις πολλῶν Ἀρχιερέων, καί ὁ τότε Mητροπολίτης Δημητριάδος (νῦν Ἀρχιεπίσκοπος) καθώς καί ὁ Mητροπολίτης Kίτρους μειοψήφησαν κατά τήν ἐπιβολή τους, προφανῶς γιατί πίστευαν ὅτι τά ἐπιτίμια αὐτά δέν εἶχαν οὔτε κανονικό οὔτε νομικό ἔρεισμα. Πάνω σ᾽ αὐτές τίς διαπιστώσεις στηρίχθηκε ἐξάλλου καί ἡ σπουδαία καί ἐμπεριστατωμένη εἰσήγηση, ἐνώπιον τῆς τελευταίας Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας, τοῦ Mητροπολίτη Kονίτσης κ. Ἀνδρέου, ὁ ὁποῖος ἀνεπιφύλακτα πρότεινε τήν ἄμεση ἀνάκληση τῶν ἀντικανονικῶν αὐτῶν «Ἐπιτιμίων» καί τήν ἀποκατάσταση τῶν Mητροπο-λιτῶν, οἱ ὁποῖοι τόσο ἄδικα ὑπέστησαν ἐπί μακρόν τίς συνέπειες ἀπό τίς ἀντικανονικές αὐτές ἐνέργειες τῆς διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας.

II. NOMIKΩΣ ΠAPANOMA

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ, 

Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα...

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Όταν υποβιβάζεται η αξία, πληθαίνουν οι αξιωματούχοι. Όταν η ευθύνη γίνεται αγαθό σε ανεπάρκεια, μοιράζονται ασυλλόγιστα τίτλοι και αξιώματα σε άτομα στερημένα ικανότητας και φορτισμένα με ανευθυνότητα.

Μας εκπλήττει η τελευταία πρωτοβουλία του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ. Σύμφωνα με πληροφορίες, που διαβάσαμε στις εφημε­ρίδες, πρότεινε στην Κυβέρνηση να θεσπίσει με Νόμο είκοσι θέσεις Βοηθών επισκόπων.

Η πληροφορία αυτή είναι φρικτή. Φανερώνει έλλειψη σοβαρότητας, επιδίωξη συναλλαγών, αλλοίωση της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας, φθορά και διαφθορά του όλου συστήματος διοική­σεως της ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Αυτή τη στιγμή η μοναδική Ορθόδοξη Εκκλησία, που διαθέτει ένα υπέρογκο αριθμό Μητροπολιτών και Βοηθών Επισκόπων, είναι η ελληνική. Η μηχανή, που παράγει υποτιθέμενα ηγετικά στελέχη στην Εκκλησία μας δουλεύει ακατάπαυστα και παράγει μιτροφόρους. Άσχετο αν αυτοί οι Μιτροφόροι μπορούν να ανταποκριθούν στην αποστολή του Επισκόπου ή γίνονται ήρωες σκανδάλων και αφορμές απομακρύνσεως του Ορθοδόξου ποιμνίου απ' τον περίβολο της Εκκλησίας.

Ὁ Πειραιῶς Kαλλίνικος γιά τό «ἐπιτίμιο ἀκοινωνησίας»

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 4, 1-1-1999, σελ. 2

Πειραιῶς Kαλλίνικος: 
«Ἐξωχότατε

...Τό πρόσχημα τοῦ δῆθεν ἐπιτιμίου κατά τῶν Μητροπολιτῶν, στερεῖται κανονικότητος καί νομιμότητος. Οὔτε οἱ Ἱεροί Κανόνες, οὔτε οἱ ἐκκλησιαστικοί Νόμοι, προβλέπουν ἕνα τέτοιο ἐπιτίμιο δι' ἀρχιερεῖς (12-4-1994)»

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ (1994)

Η φθορά των θεσμών

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Στην εκδίπλωσι της εκκλησιαστικής ζωής οι θεσμοί αποτελούν στάσι ζωής κι έκφρασι του Ευχαριστιακού βιώματος της Εκκλησίας. Δεν οριοθετούν τυπική, γραφειοκρατική λειτουργία της διοικήσεως. Έτσι, όπως παγιώθηκαν, μέσα στη γεύσι της Πεντηκοστής, στην εμπειρία της αποστολικής παραδόσεως και στη διακριτική διαχείρισι της ποιμαντικής εξουσίας, μορφοποιούν σε σημερινή ιστορική πραγματικότητα, σε πράξι ζωής και σε δοκιμή της Βασιλείας του Θεού, αυτό, που αποτέλεσε την εμπειρία όλων των γενεών.

Η εποχιακή μεταποίησι της λειτουργίας του θεσμού σε τύπο ή εσωτερική φθορά του τραυματίζουν και φθείρουν ολόκληρη την Εκκλησία. Εξωτερικά παρουσιάζει το σχήμα, την εικόνα της ολοκληρίας και της πληρότητας. Όμως, εσωτερικά διαταράσσεται η ισορροπία και αλλοιώνεται και αλλοτριώνεται το Ευχαριστιακό βίωμα.

* * * 

Κλασσικό δείγμα τέτοιας φθοράς στις μέρες μας είναι η αλλοτρίωσι του συνοδικού συστήματος διοικήσεως.

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 3, 15 Νοεμβρίου 1998

Πρός τό

Δευτεροβάθμιο γιά τούς Ἀρχιερεῖς

Δικαστήριο

(Φωτογραφία: Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος)

Τοῦ Δημητρίου Ν. Παπουτσιδάκη, Δικηγόρου

Άθήνα 16-10-98

Ἰασίου 1 Ἀθήνα

Mακαριώτατε Πρόεδρε,

Ἡ IΣI τῆς 7.10.98 εἶχε τή μακροθυμία νά ἀνακαλέσει, δίχως εἰδικώτερες σκέψεις, τό ἐπιτίμιο τῆς ἀκοινωνησίας, πού εἶχε ἐπιβληθεῖ στό Σεβασμιώτατο Mητροπολίτη Λαρίσης Θεολόγο. Φαίνεται ὅτι ἀναγνώρισε σ᾽ αὐτόν κάποιο πρόσφατο ἐλαφρυντικό, πού δέν συνέτρεξε στά πρόσωπα τῶν ἄλλων δύο Mητροπολιτῶν Ἀττικῆς Nικοδήμου καί Θεσσαλιώτιδος Kωνσταντίνου. Δέν γνωρίζω πόσες εὐχαριστίες πήρατε γιά τήν πρός τό Θεολόγο παραχώρησή σας, πάντως ἔχετε τή δική μου, εἰλικρινή, εὐχαριστία, διότι ἦταν μία πράξη προσέγγισης πρός τό βῆμα πού ἔπρεπε καί πρέπει νά κάνετε γιά τήν ὀρθή ἀντιμετώπιση ἑνός προβλήματος, πού καί σᾶς καί μᾶς στενοχωρεῖ.

Tώρα λοιπόν ὁ ἅγιος Λαρίσης δέν εἶναι ἀκοινώνητος καί μπορεῖ νά τελεῖ τή Θεία Λειτουργία, σύμφωνα μέ τό πρός τόν Mητροπολίτη Ἀττικῆς Nικόδημο ἔγγραφό σας, πού διευκρινίζει τό νόημα τῆς ἀνάκλησης.

Ὡς δικηγόρος τοῦ ἁγίου Λαρίσης, ὅμως, ἔχω νά ὑπενθυμίσω στόν τότε τίμιο δικαστή του στήν περίφημη ἐκείνη δίκη τῆς 12-13/1/93 καί ἤδη Πρόεδρο τοῦ Δευτεροβαθμίου διά τούς Ἀρχιερεῖς Δικαστηρίου, ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος καί πάλι δέν μπορεῖ νά τελέσει τή Θεία Λειτουργία, διότι, πλήν ἄλλων, ἔκτοτε ἔχει καταδικασθεῖ σέ ποινή ἀργίας 10 ἐτῶν, ἡ ὁποία θά λήξει τόν ἑπόμενο αἰώνα καί συγκεκριμένα τήν 13/1/2003.

Παρά τό ὅτι διατρέχουμε τόν ἕκτο χρόνο ἀπό τήν καταδίκη του, ἡ ἔφεσή του (ἀριθμός πρωτοκόλλου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου 232/20.1.93) δέν ἔχει ἀκόμα προσδιορισθεῖ, ἄν καί ὁ νόμος (ἄρθρο 148 ν. 5383/32) προβλέπει βραχύτατη προθεσμία 2 ἡμερῶν γιά τήν κίνηση τῆς διαδικασίας συγκροτήσεως τοῦ Δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου.

Θά μοῦ πεῖτε, ὅτι αὐτά εἶναι λεπτομέρειες, μπροστά στό ὁρμητικό ποτάμι τῶν ἀνελέητων γεγονότων, πού ἔτρεξαν καί ξεχείλισαν ἀσυγκράτητα, ἐδῶ καί χρόνια, κάτω καί γύρω ἀπό τό γκρεμισμένο γεφύρι τοῦ τραγικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ προβλήματος.

Κυριακή 15η

(Ὀστράκινα σκεύη Ἰησοῦ Χριστοῦ / Β' Κορ. 4,6-15)

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 3, 15 Δεκεμβρίου 1998

«Mηδέν ἄγαν...»

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Στό χαράκωμα τῆς ἄμυνας ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος. Πραγματικά ἤ ὑποθετικά. Xτυπάει ἤ νομίζει πώς χτυπάει μέ αὐτοπεποίθησι τόν ἀντίπαλο. Kαί δέχεται σποραδικά τά βλήματα ἀπό τήν ἀντίπερα ὄχθη. «Ἀπό πρωΐας μέχρι νυκτός» ἐμφανίζεται στά Mέσα τῆς Mαζικῆς Ἐνημερώσεως καί ὑπερασπίζεται τό δικαίωμά του καί τό χρέος του νά κρατήση ἀπόρθητο τό βῆμα τοῦ ἐλεύθερου λόγου. Kαί, σέ καθημερινή βάσι, τοῦ ἀντιπαρατάσσεται ἡ ὑποχρέωσι νά αὐτοπεριοριστῆ στή μυστική αὐλή τῆς τελετουργίας καί νά παραδώση τίς διασταυρώσεις τῆς σύγχρονης ἱστορίας στήν πρωτοβουλία ἤ καί στήν αὐθαιρεσία τῶν πολιτικῶν σχηματισμῶν, πού ἀκροβολίζονται γιά τήν ἄγρα ἐποχιακῆς πελατείας.

Δέ θά μπῶ στήν καυτή διαμάχη, γιά νά στηρίξω μεροληπτικά τό συνεπίσκοπο ἤ γιά νά πλειοδοτήσω στή δημοκρατικότατη(;) φίμωσι τοῦ ἱεροῦ δικαιώματος τῆς ἐλευθερίας. Σέ ἄλλο ἐπίπεδο θά ἀναπτύξω τήν προβληματική μου. Σέ ἄλλη θυρίδα θά καταθέσω τήν ἀγωνία μου.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ (1994)

Η ευθύνη του "ορθοτομείν"
και η υπακοή των επισκόπων

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Σκέψεις, που θα μπορούσα να τις καταθέσω υπεύθυνα στην ομήγυρη των συλλειτουργών μου. Άλγος ψυχής, που θα τολμούσα να το εμπιστευτώ στη σοφία τους και στην αγάπη τους. Όμως, λιτανεύοντας μιά ολόκληρη εικοσαετία το βάρος του διωγμού, κάθε φορά, που δοκιμάζω να κρούσω τη θύρα της καρδιάς τους, τή βρίσκω αμπαρωμένη. Δίχως χτύπο αδελφωσύνης. Δίχως παλμό "εν Χριστώ κοινωνίας". Με παγιωμένη την εχθρότητα. Με καθηλωμένη την πρόθεσι στις πράξεις της βίας. Μόνο, πού, από καιρό σε καιρό, κάποιο στυγνό πρόσωπο ή κάποια στιφή ανακοίνωσι, μου υποδεικνύει το "καθήκον". Τον μονόδρομο της υπακοής. Το σκύψιμο της κεφαλής κάτω από το μαχαίρι του δημίου.

Μήν αναμοχλεύεις τα γεγονότα, είναι ή συμβουλή. Μή κρίνεις τις Συνοδικές πράξεις. "Καλώς ή κακώς, κανονικώς ή αντικανονικώς, νομίμως ή παρανόμως", η Σύνοδος αποφάσισε. Η ψήφος ρίχτηκε στην κάλπη. Η πλειοψηφία εκφράστηκε ή υποκλάπηκε. Δεν απομένουν περιθώρια γιά κρίσεις. Η μόνη ανταπόκριση είναι η υπακοή.