|
Κείμενο
Ἄρσεν μέν, ὡς διανοῖξαν, τὴν παρθενεύουσαν νηδύν, πέφηνε Χριστός,
ὡς βροτὸς δέ, ἀμνὸς προσηγόρευται,
ἄμωμος δέ, ὡς ἄγευστος κηλῖδος,
τὸ ἡμέτερον Πάσχα,
καὶ ὡς Θεὸς ἀληθής, τέλειος λέλεκται.
|
|
Μετάφραση
Ὁ Χριστός, ὡς ἀρσενικός Υἱός πού ἄνοιξε τά παρθενικά σπλάχνα (τῆς Θεοτόκου) φανερώθηκε σέ ἐμᾶς.
Καί ἐπειδή τρώγεται (στήν Εὐχαριστία) ὀνομάζεται Ἀμνός (ὅπως ὁ πασχάλιος ἀμνός τῶν Ἐβραίων).
Καί μάλιστα ἄμωμος ἀφοῦ εἶναι ἀπαλλαγμένος ἀπό κάθε κηλίδα.
Αὐτό εἶναι τό δικό μας Πάσχα.
Καί ὡς ἀληθινός Θεός λέγεται τέλειος.
|