Στοχασμοί και προβληματισμοί 

Η ευθύνη της ηγεσίας

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ» 

Οι ανακατατάξεις κι οι προβληματισμοί της σύγχρονης εποχής φορτίζουν την ηγεσία των Ορθοδόξων Εκκλησιών με ευθύνη.

Οι καινούριες προοπτικές δημιουργούν ανοίγματα, άγνωστα και καινοφανή στο ιστορικό γήπεδο του εικοστού αιώνα.

Ο εικοστός αιώνας τερματίζει αφού πρόσδεσε την ανθρώπινη ύπαρξη στο άρμα της μηχανής, αφού ανύψωσε ανθρώπινες ιδεολογίες στην περιωπή της απόλυτης αυθεντίας, αφού άναψε φωτιές παθών και αιματοκύλισε την ανθρωπότητα.

Ο εικοστός πρώτος αιώνας, απ’ το λυκαυγές του, φέρνει και ελπίδες. Στο ιστορικό άρμα, που προωθείται στην καινούρια χιλιετία, συνωθούνται οι απογοητεύσεις και οι οδυνηρές εμπειρίες της εποχής της αθεΐας και η νοσταλγία ενός επαναπροσανατολισμού της ανθρωπότητας προς την όντως αλήθεια και η λαχτάρα της αποκατάστασης της κοινωνίας ανάμεσα στον άνθρωπο και στον Θεό.

Στοχασμοί και προβληματισμοί 

Υπέρβασι της συμβατικότητας
          

Προκαταρτικό κείμενο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος για τη λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «ΑΤΤΙΚΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ» 

Τούτο τον καιρό μιλάμε για το άνοιγμα των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών σε μια διορθόδοξη επικοινωνία. Για την ανάγκη εγκαινισμού διαλόγου και καλλιέργειας επαφών. Για τη δημιουργία του Ορθοδόξου τόξου, που θα καλύπτει τις περιοχές της Βαλκανικής και θα εισχωρεί στις αχανείς εκτάσεις της Βορειοανατολικής Ευρώπης.

Όμως, τα ανοίγματα αυτά κινδυνεύουν να εκφυλιστούν και να αποχρωματιστούν αν περάσουν μέσα απ’ τα κανάλια της συμβατικότητας και της τυπικότητας.

Η συμβατικότητα είναι κλοιός, που περισφίγγει και πνίγει την ζωτικότητα της Εκκλησίας. Είναι γύψος, που δεσμεύει την ελευθερία. Τυποποίησι, που εμποδίζει τη φανέρωσι και την επενέργεια του Αγίου Πνεύματος.

* * *

Η διοίκησι της ελληνικής Εκκλησίας έχει ήδη εγκλωβιστεί στη συμβατικότητα.

Επίσημα έχει αναγνωρίσει την αναγκαιότητα της υπέρβασης των στενών συνόρων και της αναπτύξεως διορθοδόξου επικοινωνίας. Ωστόσο, δεν διαθέτει την ικανότητα να σπάσει τον κλοιό και να κινηθεί με άνεσι, με εφευρετική πρωτοβουλία και με αποστολική διάθεσι αδελφωσύνης προς τις ισότιμες, Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά
(Θεραπεία των δέκα λεπρών)
Εγγύς ή μακράν του Θεού;

(Λουκ.ιζ΄, 12-19)
Αρχιμ. Ειρηναίος Μπουσδέκης
(18-1-2026)

Δημήτριος Παπουτσιδάκης
(τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο)
 Λίγα λόγια για τον μεγάλο αγώνα υπέρ της Εκκλησίας ενός αδελφού μας

 Προσλαλιά Αρχιμανδρίτου Ειρηναίου Μπουσδέκη
(18-1-2026)

Εορτή Αγίου Αντωνίου
Μαθητές του καθηγητού της ερήμου

Ενορία του Αγίου Αντωνίου, Αυλώνας Αττικής

Αρχιμ. Ειρηναίος Μπουσδέκης
(17-1-2026)

Τρία σπουδαῖα πράγματα

Τί θεωρεί ο Κύριός μας ως το πρώτο και σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή μας;
Τη Βασιλεία των Ουρανών;
Την αγάπη προς το Θεό και τον πλησίον;
Την ανθρώπινη ψυχή;

Εἴδαμε στό προηγούμενο σημείωμά μας πώς εἶναι ἀπαραίτητο νά ξεκαθαρίσουμε μέσα μας ποιό θεωροῦμε ὡς τό πιό σημαντικό πρᾶγμα στή ζωή μας. Ἐπίσης, παρακολουθήσαμε ποιά εἶναι ἐκεῖνα πού ὁ Κύριος δέν θεωρεῖ ὅτι ἀξίζουν νά τοποθετηθοῦν πρῶτα.

Σήμερα ἄς προχωρήσουμε παραπέρα. Ἄς ἐξετάσουμε, ποιό ἦταν ἐκεῖνο πού ὁ Κύριος θεωροῦσε ὡς τό πρῶτο καί σπουδαιότερο;

Ὅπως λέγαμε, ἐδῶ χρειάζεται νά προσέξουμε περισσότερο. Ἔχει κανείς τήν ἐντύπωση, πώς ὁ Κύριος βάζει ὡς πρῶτο ὄχι ἕνα ἀλλά τρία διαφορετικά πράγματα. Ἄς τά ἰδοῦμε ἕνα-ἕνα.

Μιλῶντας ὁ Κύριος γιά τήν μέριμνα καί τήν ἀγωνία πού αἰσθάνονται μερικοί γιά ν’ ἀποκτήσουν ὑλικά ἀγαθά, τούς εἶπε: «Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνη αὐτοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.» Δηλαδή, «ἀφιερώσετε ὅλες σας τίς προσπάθειες γιά νά ἐπικρατήση ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ πάνω στήν γῆ καί ὅλοι οἱ κανόνες καί οἱ νόμοι της καί κατόπιν ὅλα τά ὑλικά ἀγαθά, πού σᾶς χρειάζονται γιά νά ζήσετε, θά ἔλθουν μαζί της.»

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», 25-11-1994

Να αλλάξουν οι σχέσεις μέσα στην Εκκλησία

Μια απάντηση τού μακαριστού μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου («Ορθόδοξος Τύπος» 25-11-1994) σε άρθρο στην εφημερίδα «Βήμα» του μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας Ιερωνύμου. Το άρθρο στέκεται στις σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους. Κυρίως τον Θηβών Ιερώνυμο τον απασχολούν οι αντικανονικές (κατ’ αυτόν) παρεμβάσεις του κράτους (όλες κι όλες είναι οι δικαστικές αποφάσεις του Σ.τ.Ε. που ελέγχουν και ακυρώνουν παράνομες πράξεις της διοικήσεως της Εκκλησίας!).

Ομολογώ ότι με αιφνιδίασε και με εξέπληξε το άρθρο τoυ Μητροπολίτη Θηβών Ιερωνύμου. Δεν γνωρίζω αν είναι πηγαίο ή σκόπιμο. Όμως, όποια κι αν είναι η πρόθεση του αρθρογράφου, εγώ το ένοιωσα σαν μια πνευματική αξονική τομογραφία, που εντοπίζει το λάθος και την αρρώστια τoυ σημερινού διοικητικού οργανισμού της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Δεν θα χρονοτριβήσω σε εισαγωγές Θα μπω αμέσως στην κατάθεση του λόγου μου ή μάλλον του αντιλόγου μου. Όχι για να αντιπαραταχθώ σε γνώμες συλλειτουργών Αρχιερέων. Ομολογώ, ότι η πείρα με δίδαξε, πως μία αντιπαράθεση δεν είναι γόνιμη και δεν φέρνει αποτέλεσμα. Αλλά για να πω δύο αλήθειες στον λαό, που έχει την αγωνία να πληροφορηθεί και που, πάντοτε, δέχεται απ’ τα επίσημα κλιμάκια δέσμες παραπληροφόρησης.

Kήρυγμα Κυριακής μετά τα Φώτα
Το δώρο της μετάνοιας

(Ματθ. δ΄ 12-17)

Μοναχός Ιγνάτιος Βερβέρης

(11-1-2026)

Ελευθέριος Οικονομάκος:
ένας ακόμα λαϊκός χαρισματούχος της Εκκλησίας

Αρχιμ. Ειρηναίος Μπουσδέκης
(10-12-2025)