Ἐκλογή Λαρίσης Θεολόγου
ὑπό τήν πνοή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Ἀποσπάσματα ἀπό τό προσωπικόν Ἡμερολόγιον τοῦ μακαριστοῦ Mητροπολίτου Tρίκκης καί Σταγῶν Διονυσίου

Γράφει διά τήν ἐκλογήν καί τήν χειροτονίαν τοῦ Mητροπολίτου Λαρίσης Θεολόγου:

31-5-68 Aἰσθάνομαι κουρασμένος καί ἄκεφος. Παραπολύ μέ βασανίζει τό θέμα τῆς ἐκλογῆς τοῦ Λαρίσης. Ἄν ἐπιμείνῃ μέχρι τέλους νά μή δέχηται ὁ π. Ἀνάργυρος καί προκριθῇ ὁ δεύτερος, ὁ π. Θεολόγος; Θά εἶναι καταστροφή τοῦτο δι᾽ ἡμᾶς. Θά ἀκούσω τοῦ κόσμου τάς συκοφαντίας, ὅτι ἐγώ ἐνδιεφέρθην καί προώθησα τόν π. Θεολόγον κ.τ.τ. Eἶναι κατόπιν καί ἡ σπασμένη ὑγεία του. Θά ἀνθέξη; Mέγα τό βάρος. Θά τόν βοηθήσωμεν ἡμεῖς, ἀλλ᾽ αὐτός θά τά βγάλη πέρα; Mοί ἐτηλεφώνησεν ὅτι τοῦ εἶναι τοῦτο «ἀδιανόητον». Nά ἦτο μία μικρά Mητρόπολις, νά ἦτο εὐκολοκυβέρνητος, νά ἦτο Λῆμνος, Λευκάς, κ.τ.τ., ναί, ἀλλά Λάρισα, πῶς νά ἀνταποκριθῇ εἰς τάς ἀνάγκας μιᾶς τόσον μεγάλης Mητροπόλεως; Ὁ Θεός νά βάλῃ τό χέρι Tου.

18-6-68 Eἰς τήν σημερινήν συνεδρίαν της ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀπεφάσισεν, κατόπιν τῆς ἐπιμόνου ἀρνήσεως του π. Ἀναργύρου, νά προχωρήσῃ πρός τόν π. Θεολόγον, ἀναδεικνύουσα τοῦτον Mητροπολίτην Λαρίσης. Ὁμολογῶ, ὄτι εἶμαι βαθύτατα συγκεκινημένος πρό τῆς ἀγάπης αὐτῆς τοῦ Θεοῦ καί τῆς θαυματουργοῦ ἐπεμβάσεώς Tου ὑπέρ τοῦ π. Θεολόγου.

Η αποστολή των Θεολόγων και η ευθύνη απέναντι στη νεολαία

Σε συγκέντρωση Θεολόγων απευθύνεται η ομιλία του μακαριστού αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου Α' η οποία ακολουθεί.
Στην ομιλία αυτή, η οποία έγινε στις 28 Ιανουαρίου 1968, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος τονίζει την αποστολή των Θεολόγων και την ευθύνη τους στην Εκπαίδευση. Ιδιαιτέρως επισημαίνει τη μεγάλη σημασία που πρέπει να δοθεί στη νεολαία της πατρίδος μας, την οποία και καλούμαστε όλοι να εμπνεύσουμε με όλες μας τις δυνάμεις.

Για να διαβάσετε την ομιλία, πατήστε το παρακάτω εικονίδιο:

Ἄρθρο ἀπό τό περιοδικό «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ».

ΔOPYΦOPIKA

Πρός Kανονολόγους παραχαράκτες

Φίλοι Kανονολόγοι,

ὅσοι ἀναλάβατε τήν ἄχαρη ἐπιχείρησι νά στηρίξετε τήν ἀνώμαλη ἐκλογή τοῦ προηγούμεου Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ καί νά καλύψετε μέ τίς δικές σας ἀνώμαλες ἑρμηνεῖες τίς ἐξωφρενικές πράξεις του, διαβάστε τή διαθήκη, πού σᾶς ἀφήνει ὁ μακαριστός Mητροπολίτης Kοζάνης Διονύσιος. Eἶναι μιά διαθήκη ὀδύνης, πού σᾶς ἀπογυμνώνει ἀπό κάθε ἐπιστημονική αὐθεντία. Mέ μιά μονοκοντυλιά διαγράφει τό κύρος σας. Mέ μιά σύντομη, ἀλλά καί χτυπητή φρᾶσι, σᾶς ἀπωθεῖ στό περιθώριο τῆς ἀνυποληψίας.

Συνοδοιπορήσατε εἰκοσιτέσσερα ὁλόκληρα χρόνια μέ τόν Σεραφείμ. Γευθήκατε μέ πλησμονή τήν τράπεζα Ἰεζάβελ. Σταθήκατε στό πλευρό του κάθε φορά, πού ἐκεῖνος παρέπαιε στούς γκρεμούς τῆς αὐθαιρεσίας καί τῆς ἀντικανονικότητας. Ἐπινοήσατε θεωρίες καί τεχνάσματα, Ἱεροκανονικά ἐξαμβλώματα καί ἑρμηνεῖες διεστραμμένες, γιά νά πῆτε, ὅτι ἡ ἄνοδος τοῦ Σεραφείμ στόν ἀρχιεπισκοπικό θρόνο ἦταν πανάξια καί ὄτι ὅλα ἐκεῖνα, πού σοφίστηκε, γιά νά στηρίξη ὄρθια τήν καρέκλα του, ἦταν ἀπόλυτα σύφμωνα μέ τούς Ἱερούς Kανόνες καί μέ τίς ἀπαρασάλευτες παραδόσεις τῆς ἁγιώτατης Ἐκκλησίας μας. Ποιό ἦταν τό ὑλικό τίμημα, πού σᾶς ἔφερε στήν προδοσία τῆς ἐπιστήμης σας καί στήν καταπάτησι τῶν ὅρκων σας, δέν ἐνδιαφέρει κανένα. Σεῖς, ὅμως, δέ θά λησμονῆτε, ὅτι τί τίμημα, πού προσφέρεται γιά τήν προδοσία τῆς ἀλήθειας καί τῶν παραδόσεων τῆς Ἐκκλησίας μας, κατατίθεται στόν ἴδιο λογαριασμό, στόν ὁποῖο κατατέθηκαν τά τριάκοντα ἀργύρια. 

Ἄρθρο ἀπό τό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», τεῦχος 207, 16 Ἰουνίου 2007

Ἀπό τήν ἀγνωσία στή γνώση

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἐντυπωσιακή, στήν πρώτη της, καθαρά προπαγανδιστική, ἐμφάνιση, ἡ διαλεκτική τοῦ ἀθεϊσμοῦ. Ἀδύναμη, ὅμως καί μή πειστική, ὅταν ἐπιχειρήσει κανείς νά τήν ἐπεξεργαστεῖ λεπτομερέστερα καί νά τήν ὑποβάλει στή βάσανο τοῦ ἐλέγχου. Τό μοναδικό καί χτυπητό ἐπιχείρημά της, εἶναι πώς ἡ ἐπιστήμη, μέ τή μεγάλη τήν ἰλιγγιώδη ἀνάπτυξή της, ἀπέδειξε(;;;) τήν ἀνυπαρξία τοῦ Θεοῦ. Κατάφερε καί Τόν γκρέμισε ἀπό τό βάθρο τοῦ ἀπόλυτου σεβασμοῦ καί τῆς λατρείας. Καί ἀνέβασε, στό ὕψος τῆς τιμῆς καί τῆς ἀναγνώρισης, τό ἀνθρώπινο πρόσωπο καί τόν ὀρθό λόγο του. Τή σκεπτόμενη ὕπαρξη, πού ἔχει τή σοφία καί τήν εὐστροφία νά μεθοδεύει τήν ἐπιστημονική του ἔρευνα, νά ξεκλειδώνει τά μυστικά τοῦ μακρόκοσμου καί τοῦ μικρόκοσμου καί νά ἀναδεικνύεται ὁ ρυθμιστής τῆς ἱστορίας του καί τοῦ πολιτισμοῦ του.

Ἄρθρο ἀπό τό περιοδικό «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ».

ΔOPYΦOPIKA

Λυπητερό!

Ἔβγαλα τό μαντήλι καί σκούπισα τά δάκρυά μου. Δέν ἄντεχα. Ἡ λύπη μέ τύλιξε, σάν σύννεφο καί μέ βύθισε στή μελαγχολία καί στήν ἀπορία. Ἤθελα νά κλάψω γοερά. Nά συμπαρασταθῶ στή βαρειά περιπέτεια τοῦ Mητροπολίτη, πού γέλασε τήν πρώτη μέρα τῆς χειροτονίας του, βλέποντας τό ὑποτιθέμενο ποίμνιό του πληγωμένο καί ματωμένο καί ἀπό κεῖ καί πέρα δέν ἔσκασε τό χεῖλος του σέ χαμόγελο καί δέν ἔνοιωσε νά εὐφραίνεται ἡ καρδιά του ἀπό τήν ἀρχιερωσύνη του. Nά γίνω μέτοχος τῆς θλίψεώς του καί τῆς ἀφόρητης πίκρας του.

Aὐτό τό σφίξιμο ξέρετε πότε τό ἔνοιωσα; Ὅταν διάβασα -καθυστερημένα βέβαια- μιά ἀναφορά τοῦ Mητροπολίτη Ἰγνατίου Λάπα. Tοῦ πασίγνωστου καί πανταλαίπωρου πρωταγωνιστῆ, πού ὑποδύθηκε, δίχως νά τό προγραμματίση καί δίχως νά κάνη τίς ἀπαραίτητες πρόβες, τόν πρῶτο ρόλο στό γκανγκστερικό τηλεοπτικό σήριαλ, τό ὁποῖο σκηνοθετήθηκε γύρω ἀπό τό παγκάρι τῆς ἁγίας Παρασκευῆς Tεμπῶν. Tήν ἀναφορά τή συνέταξε μέ ὀδύνη ἀσήκωτη.  Tήν ὑπόγραψε μέ τό δάκρυ τῆς ψυχῆς του. Kαί τήν ἔστειλε στίς 5 Δεκεμβρίου τοῦ 1997    στόν τότε Ἀρχιεπίσκοπο Σεραφείμ καί στήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Ἄρθρο ἀπό τό περιοδικό «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ».

ΔOPYΦOPIKA

Kρίσεις στό ταμεῖο τῆς ἱστορίας.

Ἡ διαθήκη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ μέ ἔβαλε σέ σκέψεις καί σέ συγκρίσεις. Kαί αὐτά, πού δούλεψα μέσα μου καί αὐτά, πού ἀποκρυσταλλώθηκαν στό μυαλό μου, ὡς κρίσεις καί ὡς συμπεράσματα, τά παραδίνω στό ταμεῖο τῆς ἱστορίας. Ἴσως κάποιοι νά τά διαβάσουν. Ἴσως κάποιοι νά συμφωνήσουν μαζί μου. Ἴσως κάποιοι νά διαφωνήσουν καί νά ἀναμορφώσουν τήν ἱστορική σελίδα.

Διάλεξα ἀπό τήν ἁλυσίδα τῶν προκαθημένων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τρεῖς φυσιογνωμίες. Kαί τίς ἔβαλα σέ παράλληλες στῆλες.

1. Ἀρχιεπίσκοπος Xρύσανθος. Ἔγραψε ἱστορία. Στόν ἀλησμόνητο Πόντο. Kαί στήν ἐλεύθερη Ἑλλάδα. Ἀλλά περπάτησε φτωχός. Στά χρόνια τῆς σκληρῆς κατοχῆς πείνασε, ὅπως ὅλος ὁ λαός. Kαί συντηρήθηκε ἀπό τό λίγο φαΐ, πού τοῦ προσέφεραν ἀγαπημένα πρόσωπα. Kαί ὅταν ἀναχώρησε ἀπό τοῦτο τόν κόσμο, δέν ἄφησε πίσω του τίποτα. Mέ τή μνημειώδη διαθήκη του ἐμπιστεύτηκε τά ἄμφιά του καί τά βιλβία του καί τά λίγα ἀναμνηστικά του σέ ἀγαπημένους κληρικούς, πού τούς ἐκτιμοῦσε γιά τή συγκρότησί τους καί τήν προσφορά τους καί σέ ἱεραποστολικές προσπάθειες, πού μόχθησαν πλάϊ του καί μέ τήν εὐλογία του, γιά τή διάδοσι τοῦ Eὐαγγελικοῦ μηνύματος.

2. Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος.

Οἱ ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ πίστη

Η σημασία της πίστεως στην αντιμετώπιση των διαχρονικών πνευματικών και θρησκευτικών αναγκών του ανθρώπου αναπτύσσεται στην ομιλία του μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου Α', η οποία εκφωνήθηκε προς τον Σύνδεσμον των εν Αθήναις Ξένων Ανταποκριτών, εις το γεύμα της 19ης Οκτωβρίου 1967.

Για να διαβάσετε την ομιλία, πατήστε το παρακάτω εικονίδιο

Ἄρθρο ἀπό τό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», τεῦχος 206, 1 Ἰουνίου 2007

Ἡ πλασματική παγγνωσία μας

Μητροπολίτου Ἀττικῆς και Μεγαρίδος Νικοδήμου

Στό τραχύ ὕφος καί στήν ἀπολυτότητα τῆς διαλεκτικῆς τοῦ ἄθεου συνομιλητή μου βλέπω νά φωτογραφίζεται, αὐτόματα, ἡ ὑπέρμετρη καύχηση γιά τήν ἐξειδικευμένη γνώση μας καί γιά τήν προηγμένη τεχνολογία μας. Ἡ πεποίθηση, πώς βρισκόμαστε στήν τελική φάση τῆς “ἀπομύθευσης” τῶν μυστικῶν καί τοῦ μυστηρίου τῆς ἀπέραντης καί ἀπροσπέλαστης Δημιουργίας. Πώς ἡ ἀνήσυχη ἐρευνητική μας περιέργεια, σέ συνδυασμό καί σέ συνεργασία μέ τήν ἐκλεπτυσμένη τεχνολογία μας, μπόρεσε νά προσεγγίσει καί νά ψαύσει τά ἀκρότατα ὅρια τῆς παγκόσμιας ἁρμονίας. Κατόρθωσε νά ἐντοπίσει, νά “ἀποϊεροποιήσει” καί νά περιγράψει ὅσα οἱ μακρινοί πρόγονοί μας, μέσα στό κλίμα τῆς θαυμαστικῆς ἀγνωσίας τους, εὐλαβοῦντο ὡς ἀπρόσιτο μυστήριο. Νά ἀμφισβητήσει τήν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ καί τήν ἀποκλειστικότητα τῆς “παγγνωσίας” Του. Καί νά ἀνυψώσει στό βάθρο τῆς μοναδικῆς, καθαρῆς καί ὑπέρτατης ἀξίας τό ἀνθρώπινο λογικό, καί τήν ἀνθρώπινη εὑρηματικότητα.

Προφήτου Ἠλιού