Τό ἱστορικό στίγμα τοῦ μάρτυρα

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Οἱ βιογραφίες τῶν κορυφαίων ἀγωνιστῶν τῆς ᾿Εκκλησίας μας δέν ἐπιδέχονται ἀφαίρεση. Δέ δικαιοῦται ὁ ἱστορικός νά φωτογραφίσει τή λάμψη τῆς ἁγιότητας καί νά παρακάμψει τήν ἔνταση καί τήν ποιότητα τῆς θυσιαστικῆς προσφορᾶς τους. Δέν τοῦ εἶναι ἐπιτρεπτό νά ἐμφανίσει τή μιά σελίδα καί νά ἀποσιωπήσει τήν ἄλλη. ῾Η βιογραφία εἶναι ἀφηγηματική εἰκονογράφηση. Προϋποθέτει τό σεβασμό στήν ὁλοκληρία τῆς προσωπικότητας καί τήν κατάθεση, ἀπερίτμητων καί ἀνόθευτων, τῶν στοιχείων, πού τήν ἀναδεικνύουν. ῞Ομοια μέ τή ζωγραφική, εἰκονική ἱστόρηση τοῦ προσώπου, πού, ἀποτυπώνοντας ὁ ἔμπειρος καί τίμιος τεχνίτης τή λεπτομέρεια στήν ἐπιφάνεια τοῦ πίνακα, στοιχειοθετεῖ καί ἐκφράζει τήν τελειότητα.

῾Ο σεπτός καί μαρτυρικός Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος δέν προσφέρεται γιά πρόχειρη, “κατά συνθήκην”, ἀποσπασματική ἱστόρηση. Μέ ὑποσυνείδητο μοχλό τήν ἀτολμία ἤ μέ φόντο τή σκοπιμότητα. Εἶναι διαμάντι πολυεδρικό, ἀλλά καί μοναδικό. Ποιμένας μέ πολυσχιδή δράση, ἀλλά καί μέ αὐτοσυνειδησία ἀκεραιότητας. ᾿Ανήκει στήν κλάση τῶν μεγάλων, πού ἀνοίγουν δρόμους καί γράφουν ἱστορία. Τῶν ποιμένων τῆς ᾿Εκκλησίας μας, πού δέν εἶναι εὔκολο νά τούς προσεγγίσει καί νά τούς βιογραφήσει ἀποδοτικά ὁ ἄτολμος ἤ ὁ στρατευμένος ἱστορικός κάλαμος. ῎Αν ὁ βιογράφος του κινηθεῖ στίς τροχιές τῆς διαπλοκῆς, ἄν κρατήσει κυρίαρχη μέσα του τήν ἐξάρτηση ἀπό τήν κατεστημένη ἐξουσία, ἀπό τούς παράγοντες τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ παρασκηνίου καί ἀπό τούς συντελεστές τῆς περιπέτειας καί τῆς ὀδύνης τοῦ μάρτυρα ᾿Επισκόπου Νικολάου, δέ θά νομιμοποιηθεῖ νά χαράξει ὑπεύθυνα καί ἀκριβοδίκαια τό στίγμα τῆς παρουσίας του καί δέ θά φωτίσει, μέ ἐπάρκεια, τόν πίνακα τῆς προσφορᾶς του. ῎Αν μείνει θαυμάζοντας τήν ἀρχιερατική του ἀξιοπρέπεια καί φοβηθεῖ νά θίξει τά εἰδωλικά βάθρα τῶν διωκτῶν του, δέ θά κατορθώσει νά σημαδέψει μέ ἀκρίβεια τά πατήματα τῆς αὐθεντικά Πατερικῆς βιοτῆς καί ποιμαντορίας του καί νά προσδιορίσει τό νόημα τῶν ἀγώνων του καί τῶν θυσιῶν του.

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύτηκε στήν ἐφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ, 27-9-1996

ΔIΩΓMOΣ MHTPOΠOΛITΩN

Mέ πλαστογραφημένα ἔγγραφα

καλοῦνται εἰς ἀπολογίαν οἱ Mητροπολῖται,

οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τήν ἐξόδιον Ἀκολουθίαν τοῦ Mακαριστοῦ Mητροπολίτου Λαρίσης Kυροῦ θεολόγου.

Kαί νέον τραγικόν ὁλίσθημα τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, τό ὁποῖον ἐσκηνοθετήθη ἀπό τόν πλαστογράφον Ἀρχιεγραμματέα Δ. K. καί τό ὁποῖον θέτει εἰς κίνδυνον τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἀπελθοῦσα Ἱερά Σύνοδος, εἰς τήν τελευταίαν Συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 27ης Aὐγούστου, φέρεται ὅτι ἀπεφάσισε νά καλέση εἰς παροχήν ἐξηγήσεων τούς Mητροπολίτας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρέστησαν εἰς τήν Kηδείαν τοῦ ἀειμνήστου Mητροπολίτου Λαρίσης Kυροῦ Θεολόγου καί ἔλαβον μέρος εἰς τήν Ἐξόδιον Ἀκολουθίαν. Ἡ ἀλήθεια, παρά ταῦτα, εἶναι διαφορετική. Ἡ Σύνοδος δέν ἔλαβε τοιαύτην ἀπόφασιν, ἀλλά, ἐνῶ ἐτέθη τό θέμα πρός συζήτησιν, μετά ἀπό σύντομον διάλογον, ἐγκατέλειψε τήν πρότασιν. Mολονότι, ὅμως, δέν κατέληξεν εἰς ἀπόφασιν καί εἰς ψηφοφορίαν, ὁ Ἀρχιγραμματεύς, ἰδίᾳ πρωτοβουλίᾳ, συνέταξε καί ἀπέστειλεν εἰς τούς Mητροπολίτας ἔγγραφον διά τοῦ ὁποίου καλοῦνται νά δώσουν εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον ἐξηγήσεις.

Tά γεγονότα ἔχουν ὡς ἀκολούθως:

Πῶς ἐτέθη τό θέμα.

Tό θέμα ἔθεσεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ἐνωχλημένος ἀπό τήν παρουσίαν εἰς Λάρισαν πλειάδος Mητροπολιτῶν. Ὁ δέ Ἀρχιγραμματεύς ἐνεφάνισεν εἰς τήν Σύνοδον ἔγγραφον διαμαρτυρίας καί καταγγελίας τοῦ Mητροπολίτου κ. Ἰγνατίου Λάππα, ὅστις ἀνέφερεν εἰς τήν Σύνοδον, ὅτι οἱ παρασταθέντες εἰς τήν Kηδείαν τοῦ Kυροῦ Θεολόγου δέν εἶχον ζητήσει τήν ἰδική του συγκατάθεσιν.

Ἀποστολικό κήρυγμα Κυριακῆς Παραλύτου
Ἡ Ἀγάπη γίνεται Ἀνάσταση

(Πράξ. θ', 32-42)

Κυριακή τοῦ Παραλύτου

Ἀποστολικό κήρυγμα ἑορτῆς Ἰωάννου Θεολόγου
Πόθος μετοχῆς στή Ζωή

(Α' Ἰωάν. α', 1-7)

Ἡ συνέπεια στήν πνευματική ζωή (7)

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ

Τελειώνοντας θέλω νά σᾶς θυμίσω ἕνα περιστατικό ἀπό τό εὐαγγελικό κείμενο. Τόν πλούσιο νεανίσκο πού πλησίασε μέ πολλή θέρμη τόν Κύριο καί τοῦ ζήτησε τό μεῖζον. «τί ἀγαθόν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωήν αἰώνιον;» Θυμόσαστε τήν ἀπάντηση τοῦ Κυρίου. Τόν παρέπεμψε στόν Νόμο. «οὐ φονεύσεις, οὐ μοιχεύσεις, οὐ κλέψεις, οὐ ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τόν πατέρα καί τήν μητέρα καί ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν». Καί ὅταν ὁ νεανίσκος ἀπαντάει ὅτι «ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου, τί ἔτι ὑστερῶ;» τότε λέγει στό κατά Μάρκον εὐαγγέλιο ὅτι: «ὁ δέ Ἰησοῦς ἐμβλέψας αὐτῷ ἠγάπησεν αὐτόν» τόν κοίταξε δηλαδή ὁ Ἰησοῦς μέ πολλή ἀγάπη καί ἐνδιαφέρον, τόν συμπάθησε. Δέν εἶναι μικρό ἕνα νέο παιδί νά ἔχει προσανατολίσει τή ζωή του γιά νά ἐφαρμόζει τόν νόμο τοῦ Θεοῦ. Πολύ μεγαλύτερο εἶναι νά ἔχει ἕνα ὅραμα πού νά ξεπερνᾶ τόν πρόσκαιρο αὐτό κόσμο καί νά κατευθύνεται στήν αἰωνιότητα. Καί νά ζητάει τόν δρόμο πού θά τόν ὁδηγήσει ἐκεῖ. Γι’ αὐτό τό λόγο ἔδειξε αὐτή τήν ἀγάπη καί τή συμπάθεια σ’ αὐτή τή νεανική ψυχή ὁ Κύριος.

ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΕΣ
ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΜΑΚΡΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Λέει λοιπόν στόν νέο. Θέλεις νά εἶσαι τέλειος; Νά ἀφήσεις τήν ψυχή σου νά πετάξει στά αἰώνια καί μένοντα; Πούλησε ὅσα ἔχεις, δώσε τα στούς πτωχούς καί θά ἔχεις θησαυρό στόν οὐρανό. Τότε ὁ νεανίσκος  «ἀπῆλθε λυπούμενος, ἦν γάρ ἔχων κτήματα πολλά». Ἦταν προσκολλημένος στά κτήματά του καί γιαυτό σκυθρώπιασε μέ τόν λόγο τοῦ Κυρίου, γύρισε τήν πλάτη καί ἀποχώρησε.

Μή προδώσετε τά ὄνειρά σας ἀδελφοί μου. Μή παρατήσετε πρίν πραγματοποιήσετε τό ὅραμά σας. Ὁ πόθος τῆς ἕνωσης μέ τόν Κύριο νά μή παύσει νά φλέγει τίς ὑπάρξεις σας. Ὅταν βρισκόμαστε σέ κοινωνία μέ τόν Χριστό καί ἀποκοβόμαστε ἀπό ὅλα τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου γιά νά βρισκόμαστε μέ ὅλη τήν ὕπαρξή μας κοντά Του, μένουμε συνεπεῖς στίς ὑποσχέσεις μας, συνεπεῖς στόν ἀγώνα μας, συνεπεῖς στήν πνευματική πορεία μας. Εἶναι κρίμα μιά στιγμή νά μᾶς ἐγκλωβίσουν κοσμικές ἀγάπες καί προσκολλήσεις καί νά γυρίσουμε καί μεῖς τήν πλάτη στό Χριστό.

Ἀρχιμ. Εἰρηναίος Μπουσδέκης

Ἡ συνέπεια στήν πνευματική ζωή (6)

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

ΜΟΡΦΕΣ ΜΗ ΣΥΝΕΠΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

Ἐπειδή μιλᾶμε γιά ΣΥΝΕΠΕΙΑ στήν πνευματική μας ζωή, πρέπει νά προσέξουμε καί κάποιες εἰδικότερες στάσεις θρησκευτικῆς ζωῆς πού πολλές φορές εἶναι μαζικές ἀλλά δέν μποροῦν νά ἰσχυριστοῦν αὐτοί πού τίς ἀκολουθοῦν ὅτι εἶναι συνεπεῖς ὡς πρός τήν εὐαγγελική ζωή καί τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἄς δοῦμε λοιπόν τρεῖς περιπτώσεις πού ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑ.

α) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ: ΜΙΝΙΜΑΛΙΣΜΟΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ

(ΔΥΟ ΤΡΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΑΜΕΛΩΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΠΑΥΣΗ).

Δέν μπορεῖ νά χαρακτηρισθεῖ συνεπής χριστιανός αὐτός πού ἐπιλέγει τήν τήρηση ἐλάχιστων στοιχείων τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου, αὐτός πού περιορίζει τόν ἀγῶνα του σέ μικρές, τιποτένιες προσπάθειες και αἰσθάνεται μιά θρησκευτική αὐτάρκεια.

ΣΥΝΕΠΕΙΑ εἶναι:

-Ἡ μελέτη τοῦ συνόλου τῆς πνευματικῆς ζωῆς.

-Τό καθρέπτισμα τοῦ ἑαυτοῦ μας στήν εὐαγγελική ζωή.

-Τό ζύμωμα ὅλης τῆς ὕπαρξής μας μέ ὅλες τίς πτυχές τῆς πνευματικῆς ζωῆς.

-Τό ἄνοιγμα μπροστά μας ἑνός ἀγώνα εὐρέως φάσματος.

-Ἡ συνεχής ἄσκηση καί ἐκζήτηση τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ.

Κυριακή τῶν Μυροφόρων

Ἡ συνέπεια στήν πνευματική ζωή (5)

Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη

ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

 Ὑπάρχει καί ἕνα θέμα ΣΥΝΕΠΕΙΑΣ τοῦ χριστιανοῦ ὅσον ἀφορᾶ τή σχέση του μέ τόν κόσμο.

«Ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται». Ὁ Κύριος ἐξέλεξε τούς μαθητές του ἀπό τόν κόσμο. Ἀλλά ὡς μαθητές του πλέον δέν εἶναι «ἐκ τοῦ κόσμου τούτου». Ἡ ἀφομοίωση τοῦ χριστιανοῦ ἀπό τόν κόσμο εἶναι μιά ἔκπτωση, μιά ἀσυνέπεια πρός τό ὑπόδειγμα πού μᾶς ἔδωσε ὁ Κύριος. Ὁ Παῦλος τό ἀποκαλεῖ «συσχηματισμό» μέ τόν κόσμο καί μᾶς ἀποτρέπει ἀπό αὐτή τήν ἐκδοχή. Γιά τόν ἑαυτό του μάλιστα ἔγραφε: «ἐμοί γάρ κόσμος ἐσταύρωται καγώ τῷ κόσμῳ». Μέσα μου ὁ κόσμος ἔχει σταυρωθεῖ, ἔχει πεθάνει, δέ μέ θέλγει δέν ἀσκεῖ τήν ἕλξη πού συνηθίζει. Ἀλλά καί γώ ὡς μαθητής τοῦ Κυρίου μου εἶμαι σταυρωμένος πεθαμένος σέ σχέση μέ τόν κόσμο. Ὁ κόσμος τῆς ἁμαρτίας δέν μέ θεωρεῖ ζωντανό μέλος του.

Ἡ ΣΥΝΕΠΕΙΑ λοιπόν, μέ τά θέλγητρα πού προβάλλει ὁ κόσμος ἀπό τά μαζικά μέσα, εἶναι νά μπορέσει νά κρατήσει σήμερα ὁ πιστός αὐτή τή διαφοροποίηση ἀπό τόν ἁμαρτωλό κόσμο. Αὐτό ἀπαιτεῖ ἕνα τιτάνιο ἀγώνα.