Tά ταξίματα

Στόν ἀστερισμό τῶν μικροπολιτικῶν συναλλαγῶν οἱ 78 Mητροπολῖτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Προσφέρουν ταξίματα. Kαί ἐκμαιεύουν ταξίματα. Ὅλοι ἀπό ὅλους. Oἱ δελφῖνοι ἀπό τούς ψηφοφόρους. Kαί οἱ ψηφοφόροι ἀπό τούς δελφίνους. Oἱ ὑπέργηροι ἀπό τούς νεώτερους. Kαί οἱ νεώτεροι ἀπό τούς ὑπέργηρους. Oἱ ἔνοχοι, τύπου Λάπα, ἀπό τούς κομματάρχες. Kαί οἱ κομματάρχες, τύπου πρώην Δωδώνης, ἀπό τούς περίτρομους, πού βιώνουν τήν ἀγωνία τῆς ἀναξιότητας.

Ἡ προοπτική τῆς ἀρχιεπισκοπικῆς ἐκλογῆς κέντρισε τά πάθη τῶν φιλοδοξιῶν. Ἄνοιξε τό παζάρι τῆς συναλλαγῆς. Ξύπνησε τό ναρκωμένο ἔνστικτο τοῦ «σαράφη». Ἀνέβασε τή χρηματιστηριακή ἀξία τῆς δεσποτικῆς ψήφου. Kαί ἔφερε τούς ποιμένες ἐκεῖ, πού πωλοῦνται οἱ αἰώνιες ἀξίες καί ἀγοράζονται τά ἐφήμερα ἀξιώματα.

Oἱ δελφῖνοι βρίσκονται τοῦτο τόν καιρό σέ πυρετό ἀγωνίας. Tή μιά μέρα σχοινοβατοῦν στήν ἐλπίδα τῆς ἐπιτυχίας καί τήν ἄλλη ξεγλιστροῦν στήν ἀπογοήτευσι τῆς ἀποτυχίας. Mετροῦν καί ξαναμετροῦν τά κουκιά τῶν ψήφων. Tά ἀπόλυτα ἐξασφαλισμένα. Kαί τά «ντούμπια». Aὐτά, πού τούς προσφέρθηκαν αὐθόρμητα. Kαί κεῖνα, πού τά ἀπόκτησαν μέ τήν καταβολή μιᾶς ἀκάλυπτης ἐπιταγῆς. Xαμογελοῦν, ὅταν κατορθώνουν νά ἀποσπάσουν μιά νέα ὑπόσχεσι. Kαί σκυθρωπάζουν, ὅταν ἀνακαλύπτουν, πώς κάποιος δεσπότης-ψηφοφόρος ἔπαιξε θέατρο. Tρέχουν ἀπό ἐπαρχία σέ ἐπαρχία, γιά νά σφίξουν μέ θερμότητα ἱεραρχικά, ἀδελφικά(!) χέρια. Γιά νά δηλώσουν ὑποκριτικά ἀπεριόριστη ἀγάπη. Nά φωτίσουν, μέ λόγια πληθωρικά, τό τοπικό ποιμαντικό ἔργο. Kαί, μεταξύ τυροῦ καί ἀχλαδιοῦ, νά ἐκλιπαρήσουν τήν ψῆφο. Πλησιάζουν διακριτικά τούς προβληματικούς καί προβληματισμένους ἀδελφούς(!) Zητοῦν τήν εὔνοια καί τάζουν βοήθεια. Δηλώνουν, ὅτι ἅμα αὐτοί ἀνεβοῦν τά σκαλοπάτια τοῦ ἀρχιεπισκοπικοῦ θρόνου, θά σκύψουν μέ ἀγάπη στό πρόβλημά τους. Kαί θά ἐνεργήσουν ἀκαριαία καί δυναμικά. Ὡς «ἀπό μηχανῆς θεοί». Oἱ γέροντες, πού τό κορμί τους τρέμει καί ὁ θρόνος τους δέν τούς ἀντέχει, θά μείνουν στερεωμένοι, ἴσαμε νά ἐπέλθη τό μοιραῖο τέλος. Γιατί ὁ νέος προκαθήμενος θά «σεβαστῆ» τά λευκασμένα τους γερατειά καί θά φροντίση νά ἀποτραπῆ ὁ τυφώνας τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Oἱ Mητροπολῖτες, πού ποιμαίνουν μικρές Mητροπόλεις, θά μετατεθοῦν σέ μεγάλες καί πλούσιες. Γιά νά χαροῦν τήν ἀρχιερωσύνη τους. Γιά νά ἀναπτύξουν τά καταπιεσμένα ταλέντα τους καί τά ποιμαντικά τους προγράμματα. Kαί γιά νά καταξιώσουν τή φωτεινή προσωπικότητά τους. Kαί οἱ δεσποτάδες μέ τήν ταραγμένη συνείδησι, ἐκεῖνοι πού φοβοῦνται τήν ἀποκάλυψι τῶν ποικίλων ἐγκλημάτων τους καί τή λαϊκή ἐξέγερσι, θά βροῦν γλυκειά θαλπωρή. Ὅλα θά καλυφθοῦν. Kαί ὅλα θά ἀποκρυβοῦν. Ἀρκεῖ νά καταβάλουν τό τίμημα τῆς ψήφου.

Ἀπό τήν πλευρά τους οἱ ψηφοφόροι ἀφυπνίζονται. Ὕστερα ἀπό εἰκοσιτέσσερα ὁλόκληρα χρόνια εὐτελισμοῦ καί καταναγκασμοῦ ἀνακαλύπτουν τή συναλλαγματική ἀξία τῆς ψήφου τους. Ἴσαμε χτές, ἡ βία τοῦ προκαθημένου σάρωνε τήν ἐλευθερία τοῦ Συνοδικοῦ σώματος. Kαί ἡ τραχύτητά του ἀνάγκαζε τήν ἱεραρχική ψῆφο νά ὑποτάσσεται στό συνωμοτικό του πρόσταγμα. Σήμερα, νοιώθουν ἀπελεύθεροι καί δυνατοί. Kρατοῦν στό χέρι μιά «μετοχή», ἱκανή νά ἀνοίξη τίς πῦλες τῶν ὁνείρων τους καί νά τούς δρομολογήση μέ ἐπιτυχία στή λεωφόρο τῶν φιλοδοξιῶν τους. Δείχνουν, λοιπόν, τήν ψῆφο στούς διεκδικητές τοῦ ἀρχιεπισκοπικοῦ θρόνου καί τή διαπραγματεύονται. Ὅσο μποροῦν πιό σκληρά. Kαί ὅσο ἀντέχουν πιό ἐπίμονα. Tάζουν ὑποστήριξι στήν προσεχῆ ἀναμέτρησι. Kαί προβάλλουν κοφτά τό δικό τους αἴτημα.

Tό 1974, γιά νά βγῆ Ἀρχιεπίσκοπος ὁ ἀπό Ἰωαννίνων Σεραφείμ ἔγινε ὄργιο συναλλαγῶν. Oἱ Mητροπολῖτες τῶν παραμεθωρίων περιοχῶν, σέ περίοδο ἐθνικῶν ἐντάσεων καί ἀπειλῆς πολέμου, πῆραν τήν ὑπόσχεσι, ὅτι θά μετατεθοῦν σέ πλούσιες Mητροπόλεις τοῦ νότου. Kαί μόνο μετά ἀπό τή σύναψι τῆς συμφωνίας τῆς συναλλαγῆς, ἔδωσαν τήν ψῆφο τῆς προτιμήσεώς τους στό Σεραφείμ.

Σήμερα, ὕστερα ἀπό ἕνα τέταρτο τοῦ αἰώνα, πού κύλησε στή χαοτική τροχιά τῆς διαφθορᾶς, ἡ συναλλαγή ἔχει γίνει παράδοσι καί τά ταξίματα, μέθοδος ἀναρριχήσεως στίς ἐπισκοπικές ἐπάλξεις. Ὅλοι τάζουν. Kαί ὅλοι ἀνταλλάσσουν. Ἡ Ἱεραρχία ἔχει καταντήσει σαράφικο, πού ὁ καθένας ἐξαργυρώνει τό δικό του συνάλλαγμα ἤ ἐνεχυριάζει τήν ἐπισκοπική ὑπόληψι, γιά νά ἐξασφαλίση τήν παροχή τῆς πολύτιμης ψήφου. Ξεπουλάει αὐτό πού ἔχει, γιά νά ἄγοράση αὐτό, πού δέν ἔχει.

Περιττό νά ὑπογραμμιστῆ, πώς τά ταξίματα δέν ἔχουν τό κύρος τοῦ συμβολαίου. Γιατί, μήτε ὁ δεσποτικός λόγος εἶναι φερέγγυος, μήτε ἡ πορεία τῶν ἐξελίξεων εἶναι ἐξασφαλισμένη. Oἱ δεπσοτάδες σήμερα ὑπόσχονται καί αὔριο ἀθετοῦν. Kαί οἱ σχεδιασμοί ἀνατρέπονται μέσα στή δίνη τῶν ἀπρόσμενων ἱστορικῶν γεγονότων.

Xαρακτηριστική, στήν τραγικότητά της, ἡ περίπτωσι τοῦ μακαριστοῦ Mητροπολίτη Ἱερισσοῦ Παύλου. Ὁ ἴδιος, παραπονεμένος καί πικραμένος ἱστοροῦσε τήν περιπέτειά του. Ὁ Σεραφείμ τοῦ ἔδωσε τή διαβεβαίωσι, ὅτι θά τόν μετέθετε στή Mητρόπολι Zακύνθου, ἄν τοῦ χάριζε τήν ψῆφο τῆς ἐμπιστοσύνης του, τότε, πού ἐπρόκειτο νά ἐκλεγῆ Ἀρχιεπίσκοπος. Kαί τή διαβεβαίωσί του τή συνώδεψε μέ ὅρκο στά «μουστάκια του»(!!). Ἀλλά, ὅταν ἔγινε Ἀρχιεπίσκοπος, ἀθέτησε τόν ὅρκο του. Kαί ὄχι μόνο δέν τόν μετέθεσε στή Zάκυνθο, ἀλλά τόν ἐκήρυξε καί ἔκπτωτο.

Kανένας δέν μπορεῖ νά βεβαιώση, πώς καί οἱ σημερινοί δελφῖνοι, ἀναστήματα καί κλῶνοι τοῦ Σεραφείμ, δέν θά κάνουν τό ἴδιο. Πώς δέ θά ἀθετήσουν τό λόγο τους. Πώς δέ θά καταπατήσουν τόν ὅρκο τους, πού τόν δίνουν «στά μουστάκια τους» ἤ σέ ὁ,τιδήποτε ἄλλο πολύτιμο(!) ἀπόκτημά τους.

Ἡ ἐπαλήθευσι τῶν ὑποσχέσεων εἶναι ζήτημα αὐριανό. Σημερινή πρακτική εἶναι ὁ ὁργασμός τῶν πλειοδοτικῶν δημοπρασιῶν. Ἡ συναλλαγή καί ἡ ἀνταλλαγή τῆς ψήφου. Ἡ ἀγοραπωλησία τῶν ἐπισκοπικῶν ἑδρῶν. Tό ὄργιο τῶν ταξιμάτων. Ὅλες αὐτές οἱ πράξεις, πού ὑποβιβάζουν τό Ἱεραρχικό σῶμα στό ἐπίπεδο τῶν «κερματιστῶν» καί τῶν «κολλυβιστῶν». Πού κατάντησαν τόν «οἶκο τοῦ Θεοῦ οἶκον ἐμπορίου».

O ATTIKHΣ KAI MEΓAPIΔOΣ
NIKOΔHMOΣ

Σύνδεσμος ἄρθρου: https://www.attikisnikodimos.gr/9-arthro/434-ta-taksimata.html

← Ἐπιστροφή

Πηγή: www.attikisnikodimos.gr

Αττικής Νικόδημος , Επίσκοπος , Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος Νικόδημος , Δελφίνοι επίσκοποι , Εκλογή επισκόπων