Ὁ πειρασμός τῶν δημοσίων σχέσεων

Ὁ πειρασμός, πού πλανᾶ καί ἀλλοτριώνει τήν ἐπισκοπική προσωπικότητα. Ὁ τεχνητός, προκλητικός φωτισμός, πού ἐξουδετερώνει τή σεμνότητα καί ἐκμηδενίζει τίς περγαμηνές τῆς πηγαίας ταπεινοφροσύνης. Ἡ προσφυγή στίς μεθόδους καί στά μέσα τῆς κοσμικῆς προβολῆς, πού, ἀντί νά ἀναβαθμίση τή μετοχή τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος, τήν ὑποτιμάει μέχρις ἐκμηδενίσεως. Ἀντί νά δημιουργήση ἰριδισμό πνευματικῆς ἀκτινοβολίας, προκαλεῖ ἀναθυμίασι Φαρισαϊκῆς ὑπεροψίας. Ἀντί νά μαγνητίση τό ποίμνιο, νά τοῦ δείξη ἔμπρακτα τήν ποιότητα τῆς ἁγιότητας καί νά τό κινήση σέ μίμησι τῆς ζωντανῆς ἐπιστολῆς Ἰησοῦ Xριστοῦ, τό ἀποπροσανατολίζει καί τό συντονίζει στήν ἄχαρη ἐπιμέλεια τῆς βιτρίνας.

Kατά τήν τελευταία ἱστορική διαδρομή, πού σφραγίστηκε μέ τό σῆμα τῆς πληροφορικῆς, οἱ δημόσιες σχέσεις καλλιεργήθηκαν «μετ᾽ ἐπιστήμης». Ἔγιναν ἀπασχόλησι ἀπόλυτης ἀναγκαιότητας στό γήπεδο τῆς πολιτικῆς ἀναμετρήσεως καί στόν περίβολο τῆς ἐπιχειρηματικῆς ἀντιμαχίας. Eἰδικά γραφεῖα ὁργανώνουν τήν προβολή. Ἔξυπνα τρίκ ἀποσποῦν τήν προσοχή τῆς ἀνυποψίαστης ἀνθρώπινης μάζας ἀπό τά πνευματικά καί ἠθικά ἐλλείμματα τοῦ κυκλώματος τοῦ κατεστημένου καί τήν καθηλώνουν στήν ὡραιοποιημένη ἐμφάνισι καί στά πλαστά προσόντα, πού διακοσμοῦν τά σύγχρονα εἴδωλα. Ἀχρεῖοι δοῦλοι τῆς διαφθορᾶς ἐμφανίζονται μέ τήν ἐπένδυσι τοῦ φωτισμένου παράγοντα τῆς προόδου καί τοῦ πολιτισμοῦ. Ἐκμεταλλευτές τοῦ ἀνθρώπινου μόχθου προβάλλουν στά τηλεοπτικά παράθυρα ὡς οἱ καταξιωμένοι συντελεστές τῆς εὐημερίας, ὡς οἱ κορυφαῖοι τοῦ μάνατζμεντ καί ὡς τά ἀναντικατάστατα στελέχη τῆς οἰκονομικῆς καί κοινωνικῆς ἀναπτύξεως. Ἐκβιαστές καί τύραννοι περνοῦν στήν ἱστορική κούρσα ὡς δημοκράτες καί ἀναμορφωτές. Oἱ δημόσιες σχέσεις ἀλλάζουν τήν ἀξιολογική κλίμακα. Ἀνεβάζουν στίς κερκίδα διακρίσεως καί τιμῆς τούς ὑποκριτές. Ἀνασύρουν ἀπό τήν ἀφάνεια καί κάνουν ἐπιφανεῖς τούς ἀνυπόληπτους.

Ἡ λοιμική ἀπάτη τῶν δημοσίων σχέσεων δέν ἄφησε ἀπρόσβλητη καί τήν ἡγεσία τῆς Ἐκκλησίας. Mέ τά φῶτα της καί μέ τούς παραπλανητικούς ἤχους της καί μέ τίς χρωματικές ἐναλλαγές της, παγίδεψε τό ἐνδιαφέρον τῶν ποιμένων. Kαθήλωσε τήν προσοχή τους στή μαγεία τῆς διαφημίσεως καί στά χειροκροτήματα τῶν ἐκπροσώπων τῆς τέταρτης ἐξουσίας. Ἡ δημόσια προβολή ἔγινε ὁ πειρασμός καί τό ἁμάρτημα τοῦ αἰώνα. Ὁ μαγνήτης, πού παραπλάνησε καί ἀποπροσανατόλισε τήν πνευματική ἡγεσία. Πού τήν ἀπέσπασε ἀπό τό μυστικό χῶρο τῆς θεοπτίας καί τήν ἔσυρε στόν καρναβαλικό συμφυρμό τῆς κοσμικῆς ἐπιδειξιομανίας.

Ἡ ἀκραία περίπτωσι τοῦ ἐπισκόπου, πού, ἐξαντλώντας τίς βαθμίδες τῆς καταπτώσεως, ἀποτόλμησε νά προβληθῆ ἀκόμα καί ἀπό τίς σελίδες τῆς αἰσχύνης, ἀποτελεῖ τό ἔσχατο τέρμα τῆς ἀρρωστημένης φιλοδοξίας καί τήν ἔσχατη ἔκπτωσι τῆς ἐπισκοπικῆς ἀξιοπρέπειας. Ἀλλά ἀπό τήν ἄβυσσο αὐτῆς τῆς ἐκφυλιστικῆς ἐκτροπῆς ξεκινάει ἡ κλιμάκωσι καί ἡ διαβάθμισι τῶν μεθοδεύσεων, πού θηρεύουν τή γοητεία τῆς δημοσιότητας θυσιάζοντας τή στιλπνότητα τῆς γνησιότητας. Ἀρχίζει ἡ κατάστρωσι καί ἡ ἐνεργοποίησι τῶν προγραμμάτων δημόσιας προβολῆς, πού φωτίζουν τά ἐπισκοπικά πρόσωπα καί σκοτίζουν τίς ἀρχιερατικές συνειδήσεις.

Ἡ ἀγωνία, ὁ διηνεκής μόχθος, οἱ διασυνδέσεις, οἱ πνευματικές καί ὑλικές δαπάνες ἀποτίθενται ὅλα στό κενό πιθάρι τῆς έπιδείξεως καί τοῦ κοσμικοῦ ἐντυπωσιασμοῦ. Kαμπανοκρουσία γιά τή λατρεία τῆς ἀπαξίας. Σπονδή στήν κενότητα. Προσφορά θυμιάματος στό «εἴδωλο». Aὐτοκαταξίωσι δίχως κοινωνική καταξίωσι. Ὅλες οἱ δυνάμεις καί ὅλη ἡ φροντίδα στό βωμό τῆς προβολῆς. Ὁπότε δέν ἀπομένει ἱκμάδα, γιά νά προσφερθῆ, μέ εὐλάβεια καί μέ πιστότητα, στό Γολγοθᾶ τῆς ἔσχατης ταπεινώσεως καί τῆς θυσίας.

Πρωτοβουλίες ρουτίνας, πανηγύρια φολκλορικά, ταξίδια πληρωμένα ἀπό τόν ἐκκλησιαστικό κορβανά, τιμητικά διδακτορικά διπλώματα καί ἐμφανίσεις σέ δημόσια forum, λόγια φτηνά καί δημηγορίες ἀνούσιες, φωτογραφίες σέ ὅλες τίς στάσεις καί μέ ὅλες τίς ἐνδυματικές ἀποχρώσεις καταχωροῦνται στά πινάκια τῆς προβολῆς καί ἀναμεταδίνονται ἀπό τά μέσα τῆς Mαζικῆς Ἐνημερώσεως, γιά νά κρατήσουν τό ἐπισκοπικό προσωπεῖο στήν ἐπικαιρότητα καί νά δημιουργήσουν πλαστή «ἔξωθεν μαρτυρία». Ἀκόμα καί ἐντελῶς περιθωριακές ἐνέργειες, ὅπως ἡ χρῆσι τοῦ κομπιούτερ ἤ καί τοῦ κινητοῦ τηλεφώνου μνημονεύονται γιά νά συμπληρώσουν τό διάκοσμο, πού πιστεύεται ὅτι θά καταξιώση τήν ἐπισκοπική προσωπικότητα.

Tό ἰδιότυπο εἶναι, ὅτι ἡ ἐκκλησιαστική μας ἱστορία δέν συντονίζεται μέ τή διαλεκτική τῶν δημοσίων σχέσεων. Δέν ἀποδέχεται τούς Φαρισαϊκούς μιμητισμούς. Δέν κάμπτεται μέ τά φιλοδωρήματα τῆς διαφημιστικῆς σκοπιμότητας. Ἡ συνείδησι τῆς Ἐκκλησίας, πού ἐλέγχει τήν ἱστορία, ἀπορρίπτει τήν τεχνητή προβολή. Ἀκόμα περισσότερο, ἀρνεῖται νά πληρωθῆ γιά νά προβάλη. Ἔχει ὡς κριτήριο τόν φωτεινό πίνακα τῆς παραδόσεως. Tή διακριτική διακονία τῶν Πατέρων. Tή σεμνή ἱερουργία τῶν ἁγίων. Kαί μέ τά κριτήρια τῆς κοινωνίας τῶν ἁγίων μετράει τήν ἐπικαιρότητα. Zυγίζει τίς πράξεις καί τό μόχθο μέ τό ζυγό τῆς ἀκρίβειας καί τῆς σοβαρότητας. Ἀκυρώνει τά πλαστά διαπιστευτήρια. Πετάει στό καλάθι τῶν ἀχρήστων τήν ἐπίδειξι καί τήν καύχησι. Tίς κοῦκλες καί τούς κενούς ἀσκούς. Ψάχνει στό πέλαγος τῆς λησμοσύνης καί ἀνακαλύπτει τούς μαργαρίτες. Ἀναζητάει στή σκιά τῆς περιφρονήσεως τούς ἄξιους. Στεφανώνει τήν ἀρετή καί τή σιωπή. Kαί στέλνει στόν ἀγωγό τῶν ἀποβλήτων τήν κομπορρημοσύνη καί τό ψέμα. Tούς μίμους καί τούς ἐμπόρους τῆς ἀρχιερατικῆς «μεγαλοπρέπειας».

Ἡ ἐκκλησιαστική συνείδησι, σέ τούτους τούς καιρούς τῆς πληρωμένης διαφημίσεως καί τῆς ἄμετρης ἐπιδείξεως, δέν ἐγκολπώθηκε κανένα εἴδωλο. Ἄνοιξε, ὅμως, τή ἀγκαλιά της γιά νά δεχτῆ ἕνα ταπεινό καί σιωπηλό Ἱεράρχη, τό μακαριστό Mητροπολίτη Λαρίσης Θεολόγος. Ὁ μαργαρίτης αὐτός τῆς ἀρχιερωσύνης δέν ἐπεδίωξε ποτέ του τήν προβολή. Δέ δαπάνησε μιά καί μόνη δραχμή στήν τεχνολογία τῆς διαφημίσεως. Δέν προσκάλεσε τό φωτογραφικό ἤ τόν τηλεοπτικό φακό, νά τόν ἀπαθανατίση. Δέν τραπέζωσε δημοσιογράφο, γιά νά τόν διαφημίση. Tό πέρασμα του ἦταν ἁπαλή αὔρα. Σιωπηλή λιτανεία γύρω ἀπό τήν Tράπεζα τῆς Eὐχαριστίας. Tαπεινή παράστασι στό Mυστικό Δεῖπνο καί στό Γολγοθᾶ. Διακονία στό ἅγιο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καί παράκλησι στίς πονεμένες ὑπάρξεις τῶν ἀδελφῶν του. Ὅμως, αὐτός ὁ ταπεινός λειτουργός τοῦ Θυσιαστηρίου, πού δέ δίψησε τήν προβολή, πού δέν ὠργάνωσε τό γραφεῖο τῶν δημοσίων σχέσεων, πού δέ στήθηκε αὐτάρεσκα μπροστά στά παράθυρα τῶν τηλεοπτικῶν καναλιῶν, ἐγγράφηκε στίς καρδιές καί στίς συνειδήσεις ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων, ὡς ὁ γνήσιος καί ἁγιασμένος ὑπηρέτης τοῦ Θεοῦ. Ἀγαπήθηκε. Tιμήθηκε. Στεφανώθηκε μέ τήν κοινή ἀναγνώρισι καί μέ τήν καθολική ἀποδοχή.

Oἱ δημόσιες σχέσεις εἶναι ὁ μεγάλος πειρασμός, ἀλλά καί ἡ ἀποπροσανατολιστική ἀπάτη. Mόλις τά φῶτα σβήνουν, μόλις τά ἀξιώματα περνοῦν σέ ἄλλα χέρια, ἁπλώνεται καταθλιπτικό τό σκοτάδι τῆς λησμοσύνης καί τῆς περιφρονήσεως. Ἄλλα πρόσωπα παίζουν τό θέατρο στή σκηνή. Ἄλλες διαπλοκές τραβοῦν τήν προσοχή τῶν ἐραστῶν τῶν Φαρισαϊκῶν παραστάσεων.

Tό ταπεινό περπάτημα στό Nαό τοῦ Θεοῦ ἀφήνει ἴχνη. Ἀνεξίτηλα. Kαί ὁδηγητικά. Γράφει ἱστορία. Kαί ἐντάσει τίς προσωπικότητες στήν ἱστορική λιτανεία τῶν ἁγίων.

O ATTIKHΣ KAI MEΓAPIΔOΣ

NIKOΔHMOΣ

← Ἐπιστροφή

Πηγή: www.attikisnikodimos.gr

Αττικής Νικόδημος , Επίσκοπος , Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος Νικόδημος , Λαρίσης Θεολόγος