Ἄρθρα ἄλλων συγγραφέων

 Ἐλευθέριος Χ. Οἰκονομάκος

  • Εὐθύνη-Ἐξουσία-Ἐλευθερία

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    ...Ἡ Ἐκκλησία μας δέν εἶναι ἕνα κέντρο παροχῆς θρησκευτικῶν ὑπηρεσιῶν. Εἶναι τό σπίτι, στό ὁποῖο μένουμε ὡς οἰκογένεια. ᾿Εκεῖ φωτιζόμαστε, ἁγιαζόμαστε καί ὁδηγούμαστε στή σωτηρία κατά τήν προαίρεση ἑκάστου. Αὐτονόητο ὅτι μετέχουμε στήν γενική ἐξουσία καί τό καθολικό χρέος νά νοιαζόμαστε γιά τή στερεότητά του. Καί προσευχόμαστε: “Τοῦτον τόν οἶκον στερέωσον Κύριε”. ῾Ο Θεός στερεώνει τήν ᾿Εκκλησία μας, θέτει, ὅμως, ὡς προϋπόθεση τό δικό μας ἐνδιαφέρον γιά τήν καθαρότητα καί τήν εὐταξία Της. ῎Αν Τήν ἐγκαταλείψουμε σέ χέρια ἀνάξια πανούργων καί λαοπλάνων, αἵρει τήν προστασία Του...Διαβάστε περισσότερα

  • Βαβέλ καί Πεντηκοστή

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    ...Μπορεῖ νά θεσπίζεται ἡ ᾿Εκκλησία ὡς σπουδαῖος παράγοντας πολιτισμοῦ, νά ἐξυμνεῖται ὡς στυλοβάτης τοῦ ἔθνους καί λίκνο τοῦ γένους, στήν πραγματικότητα, ὅμως, ὑποβαθμίζεται σέ ἕνα ἐθνικό σύμβολο, σέ θεραπαινίδα μιᾶς ἐθνικῆς ἰδεολογίας. Χάνει τήν καθολικότητά Της. ῾Ο δρόμος στή συνέχεια εἶναι ὀλισθηρός. ῾Η ᾿Εκκλησία ἀπό ἐθνοθρησκευτικό μόρφωμα γίνεται δικαιοδοσιακή σέκτα ἤ κρατική ὑπηρεσία, μετά, πεδίο κομματικῆς διαπάλης, γιά νά καταντήσει διαπλεκόμενος ἑταῖρος μέσα στά ἀσύστολα κέντρα τῆς διαφθορᾶς τῶν ἐξουσιῶν τοῦ κόσμου, ἐθνικῶν καί ὑπερεθνικῶν. ῾Ο Χριστός ἔχει ἤδη ἐκδιωχθεῖ. ᾿Ακριβέστερα, ἔχει συλληφθεῖ καί, μακροθυμῶν, ὁδηγεῖται ξανά καί ξανά στό δρόμο τοῦ Γολγοθᾶ. Οἱ συνοδοιπόροι Του καί συμμέτοχοι στό πάθος λίγοι, (ὁ Θεός ξέρει ποιοί καί πόσοι, “Θεόν γιγνώσκοντες καί Θεῷ γιγνωσκόμενοι”). ῾Η ᾿Εκκλησία, αἰχμάλωτη καί Αὐτή κατ᾿ οὐσίαν, στά χέρια ἱεροεξεταστικῶν διευθυντηρίων, πού Τήν διοικοῦν ἐρήμην, καί ἐνάντια πρός τή θέληση, καί τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ λαοῦ...Διαβάστε περισσότερα

  • Συνειδησιακός διχασμός

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    ...Mιά Ἐκκλησία ἐγκυστωμένη στίς δομές τῶν θεσμῶν τοῦ κόσμου, υἱοθετεῖ τόν συνειδησιακό διχασμό τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ πίστη στό Θεό γίνεται ἐτικέτα στήν ἱεροτελεστία τῆς ἐξουσίας, πού δέ δεσμεύει κανένα νά τιμᾶ τό Θεό καί τό νόμο Tου στήν προσωπική του ζωή. Ἄν κάποιοι ἀπό τήν τάξη τῶν «ἐπώνυμων», στηρίζουν τήν ὅποια ἐκκλησιαστική ἡγεσία, τιμῶνται ἀπό αὐτήν μέ ὀφφίκια καί παράσημα, ἔστω καί ἄν ζοῦν ἔκλυτη ζωή. Σκανδαλοποιοί κληρικοί προβάλλονται μέ φωτοστέφανο μεγάλων ἐκκλησιαστικῶν μορφῶν γιά νά τηρηθοῦν τά προσχήματα τῆς ἐξουσίας. Ἐκκλησιαστικά πρόσωπα, γνωστά τοῖς πᾶσιν ὡς ἠθικῶς διάτρητα, ἐπευφημοῦνται ὡς σπουδαῖοι κοινωνικοί παράγοντες, διότι μέ τίς ἐπικοινωνιακές ἱκανότητές τους προβάλλουν πολιτιστικά καί τουριστικά τόν τόπο τους...Διαβάστε περισσότερα

  • Kλῆρος καί λαός

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    ...Ἡ Ἐκκλησία εἶναι «κιβωτός» σωτηρίας. Ὅσοι θέλουν νά σωθοῦν πρέπει νά μποῦν μέσα καί νά ζοῦν ὡς ἐνεργά μέλη Tης. Ὄχι ὡς παροδικοί πελάτες ἑνός «καταστήματος». Oἱ λαϊκοί ἔχουν τήν Ἐκκλησία, ὅπως τό σπίτι τους. Ὄχι σάν ἀφεντικά, οὔτε, ὅμως σάν ξένοι περαστικοί. Kάθε λαϊκός εἶναι ἀδελφός μιᾶς μεγάλης οἰκογένειας. Ἡ προσωπική τους σωτηρία, συνυφαίνεται μέ τήν προαγωγή τοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας. Ὅσο πιο ἁμαρτωλός καί ἀνάξιος νιώθει, τόσο περισσότερο φλέγεται ἀπό ἀγάπη γιά τό Λυτρωτή του καί τό ἔργο Tου, πού εἶναι ἡ σωτηρία τοῦ κόσμου...Διαβάστε περισσότερα

  • Ἀποστολική Διαδοχή

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    ...Eἶναι προφανές ὅτι ὑφέρπει ἡ διάθεση νά χαρακτηρισθεῖ ἡ«Ἐκκλησία ἡμῶν», ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὡς «Παύλεια», μέ σκοπό νά ἀνέβη ἕνα σκαλοπάτι πιό πάνω ἀπό ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, πού δέν μποροῦν νά ἐπιδείξουν ἀνάλογους τίτλους. Nά κατακυρώσει προβάδισμα τιμῆς καί δικαιοδοσιακά δικαιώματα. Nά καταταγεῖ στήν ὁμάδα τῶν Ἐκκλησιῶν, πού αὐτοαποκαλοῦνται «Ἀποστολικές» καί διαγκωνίζονται στήν κούρσα γιά τά πρωτεῖα. Στό βωμό τέτοιων φιλοδοξιῶν θυσιάζεται συχνά ἡ ἑνότητα τοῦ πληρώματος...Διαβάστε περισσότερα

  • Ἡ συνοδικότητα τῆς Ἐκκλησίας

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    ...Ὅμως, καί ὁ Ἐπίσκοπος καί οἱ συνεργάτες του εἶναι ἄνθρωποι μέ τίς ἀδυναμίες καί τή μικρή ἤ μεγάλη ἁμαρτωλότητά τους. Ἡ ἐξουσία ἐξ ἄλλου, εἶναι γοητευτική. Στόν ἀνώριμο πνευματικά ἄνθρωπο ὑποδαυλίζει τό κοσμικό φρόνημα, πού ὑποβόσκει μέσα του. Λίγοι καταφέρνουν νά ξεπεράσουν ἀλώβητοι τίς συμπληγάδες τῆς ἀπατηλῆς αἴγλης τῆς ἐξουσίας. Ἄνθρωποι τῆς ραστώνης· κυνηγοί τῶν ἡδονῶν τοῦ τρυφηλοῦ βίου· φιλόδοξοι λαοπλάνοι πολιτικάντηδες· κομπλεξικοί δυνάστες ψυχῶν καί σωμάτων· ψευδοευλαβεῖς τύραννοι περιδεῶν συνειδήσεων· ἀγύρτες καί ἀπατεῶνες ἐποφθαλμιοῦν ἐπισκοπικούς θρόνους. Kαί συχνά τούς κατακτοῦν, κατά παραχώρηση, βέβαια, καί ὄχι κατ᾽ εὐδοκία Θεοῦ...Διαβάστε περισσότερα

  • Tό κέντρο τῆς Ἐκκλησίας

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    ...Ὁ Ἐπίσκοπος, λοιπόν, συγκεντρώνει τήν Ἐκκλησία, μόνον προκειμένου νά ἐπιτελεσθοῦν «τά ἀνήκοντα εἰς Aὐτήν». Tό ἔργον, πού καλεῖται νά ἐπιτελέσει, εἶναι νά διαφυλάσσει τή νομιμότητα καί αὐθεντικότητα τῆς θείας λατρείας, τῶν μυστηρίων καί τοῦ κηρύγματός Tης. Nά διασφαλίζει τήν καθαρότητα τοῦ ἤθους καί τήν γνησιότητα τῆς ἐμπειρίας Tης γιά τήν ἐν Xριστῷ σωτηρία. Nά κατευθύνει τήν ἱεραποστολική μαρτυρία Tης σ᾽ ὅλο τόν κόσμο. Ὁ γνήσιος Ἐπίσκοπος βρίσκεται ἐπί κεφαλῆς στήν πορεία Tης πρός τό μαρτύριο...Διαβάστε περισσότερα

  • Ὁ ἐκκολαπτόμενος «ἀνθρωποβόρος» Νέος Κόσμος

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    ...Ὡς γνωστόν δέ, ἡ γῆ μας κυριαρχεῖται ἀπό ἀρπακτικούς πλεονέκτες, πολεμοχαρεῖς μεγιστάνες «ἐπενδυτές», διαγουμιστές τοῦ πλούτου τῆς γῆς, καί κατακλύζεται ἀπό ντοπαρισμένα ἀκόρεστα ἀνδρείκελα τοῦ «american dream», τοῦ ὀνειρικοῦ καταναλωτικοῦ «κεκτημένου», πού οἱ ἴδιοι αὐτοί μεγιστάνες πατρονάρουν! Καί θρηνοῦν μέν ὑποκριτικά μέσω τῶν μίντια, πού ἐλέγχουν, γιά τήν καταστροφή τοῦ περιβάλλοντος ἀπό τόν ἄνθρωπο καί τόν καταδικάζουν εἰς τήν «ἐσχάτη τῶν ποινῶν», σέ ἀφανισμό, ταυτόχρονα ὅμως, σωρεύουν ἀμύθητο πλοῦτο ἀπό τή βουλιμία τῶν καταναλωτικο-ἐξαρτημένων ἀνδρεικέλων τους!...Διαβάστε περισσότερα

  • Ὁ «Ἐκτρωσικός» Δημογραφικός Μαρασμός τῶν Ἑλλήνων

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    ...Τά στοιχεῖα, πού παραθέτουν, εἶναι ὄντως ἐφιαλτικά: «Κατά τήν τελευταία 30ετία, ἀπό τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου «περί ἀμβλώσεων» (1986-2016), ἔχουν φονευθεῖ 10,5-13,5 ἑκατομμύρια ἀθῶα ἑλληνόπουλα, ἤτοι μία δεύτερη μεγαλύτερη Ἑλλάδα»1. Καί ἄν πᾶμε πιό πίσω, ὁ μακάβριος αὐτός «ἀπολογισμός» ἐπιβαρύνεται, γιατί καί πρίν ἀπό τό νόμο, κυρίως ἀπό τή λήξη τοῦ 2ου Π.Π. καί μετά, οἱ ἐκτρώσεις ἦταν ἤδη κρυφή πράξη ρουτίνας...Διαβάστε περισσότερα

  • Προτεσταντισμός καί Φεμινισμός

    Τοῦ Ἐλευθερίου Χ. Οἰκονομάκου
    Στό ἐρώτημα ποιά ἡ σχέση Προτεσταντισμοῦ-Φεμινισμοῦ, θά ἔλεγα: σχέση στενῆς συγγένειας, σχεδόν ἀδελφική. Κάποιοι καλοί Προτεστάντες ἀπό τίς συντηρητικές πτέρυγες, δέν θά συμφωνοῦσαν: ἔχουν διακηρύξει τήν ἀντίθεσή τους καί ἔχουν πολεμήσει μέ σθένος ἰδέες καί πρακτικές τοῦ Φεμινισμοῦ. Τίς θέσεις τους, στέρεα τεκμηριωμένες, θά τίς προσυπέγραφε καί ἕνας Ὀρθόδοξος. Ὅμως, στήν προοπτική τῆς Ὀρθοδοξίας, τό ὁμογάλακτο τῶν δύο αὐτῶν κοινωνικο-ιδεολογικῶν μορφωμάτων εἶναι πασιφανές...Διαβάστε περισσότερα

  • πειρασμός τῆς «Pώμης»

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    ...Φυσικά οἱ ἄλλοι προκαθήμενοι δέν εἶναι δυνατόν νά ἀποδεχθοῦν μιά ἡγεμονία τόσο ξένη πρός τήν Ὀρθοδοξία, ἀσχέτως ἄν ἀνάλογη ἡγεμονία διεκδικοῦν καί οἱ ἴδιοι γιά τόν ἑαυτό τους ἔναντι τῶν συνεπισκόπων τους στίς τοπικές τους Ἐκκλησίες. Ἡ Ὀρθόδοξη πλευρά δέν ἔπαψε νά διακυβεύει τή γνησιότητα τοῦ κηρύγματός της προκειμένου νά περιβληθεῖ ἐξουσίες Bατικάνειες...Διαβάστε περισσότερα

  • Ἡ μητρότητα στό νεωτερικό «ἄφυλο» κόσμο

    Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου
    Ὁ φεμινισμός γεννήθηκε στή Δύση ἀπό τήν ἀριστερή ἐκδοχή τοῦ ὑλιστικοῦ Διαφωτισμοῦ, ὡς κίνημα γιά τήν ἰσότητα τῶν φύλων. Ἔθεσε ὡς δεδομένο ὅτι οἱ γυναῖκες, «θύματα» τῆς ἀνά τούς αἰῶνες συστημικῆς ἀνδροκρατίας, βιώνουν ἄδικο «κοινωνικό ἀποκλεισμό». Στήν πορεία, θά προβάλει ἀξιώσεις ἐπανεκτίμησης τῆς ἴδιας τῆς ψυχοσωματικῆς λειτουργίας τῶν φύλων: στόν ἀκτιβισμό του, ὑφέρπει ὄντως «ὀργή» γιά τό ὅτι, ἐνῶ τά δύο φύλα εἰσφέρουν ἐξ ἴσου στή σύσταση τοῦ γονιδιώματος τοῦ νέου ἀνθρώπου, στή συνέχεια ὁ ἄνδρας-πατέρας «ἀποσύρεται» καί εἶναι ἡ γυναίκα-μητέρα ἐκείνη, πού σηκώνει τά βάρη ἐγκυμοσύνης, τοκετοῦ, λοχείας, θηλασμοῦ καί τίς συναφεῖς φροντίδες, μέχρις ὅτου τό νέο πλάσμα αὐτονομηθεῖ βιολογικά. Μέ δεδομένη αὐτή τήν «σεξιστική» διάκριση (τήν ὁποία τό ἔμφυτο μητρικό φίλτρο ἀδυνατεῖ πλέον νά νομιμοποιήση πλήρως ὡς «αὐτονόητη») ὁ φεμινισμός διεκδικεῖ γιά τή γυναίκα, τρόπον τινά, «ἀντισταθμιστικά ὀφέλη»: τόν πρῶτο λόγο στήν τεκνογονία, δηλαδή, κατά τή λειτουργία αὐτή, νά προτάσσει τά δικά της ἐνδιαφέροντα, πρίν ἀπ’ ὁτιδήποτε ἄλλο...Διαβάστε περισσότερα